A POEM BY
RAHMATHULLAH
Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
One of the constructs
belied.
Under a sunshade filled with dust and garbage
a woman in dirt was having food.
In this road where vehicles fly past non- stop in surreal frenzy
The couple who came along with their child
tumble down spread-eagled
None came anywhere near.
Rooted in their spots
they were busy dialing 108.
She alone
forgetting to wash her hand
came running
and with great effort brought the man
hurt and anguished, unable to rise
to a sitting posture.
On one side the child lay unconscious.
Picking it up, compassion-personified
sprinkling the residual water in the plastic bottle
she fed the child with a few drops.
The child growing a little normal
evinced an expression
somewhere between sob and bewilderment.
Poor child
In the tales it had heard
and the cartoon channel viewed
the angels were not shown thus….
Indeed yes
One of the century-old lies
thus belied
broken into smithereens.
Rahmathullah
காலங்காலமாய்த்
தொடர்ந்து கொண்டிருக்கும்
கற்பிதங்களில் ஒன்றின்று
பொய்யாக்கப்பட்டது
குப்பைகள்
நிறைந்த நிழற்கூடமொன்றில்
அழுக்கானப் பெண்ணொருத்தி
உணவருந்திக் கொண்டிருக்கிறாள்
ஓய்வின்றி வாகனங்கள்
மாயமாய்ப் பறந்துகொண்டிருக்கும்
இச்சாலையில் குழந்தையோடு வந்த
தம்பதிகள் தவறி விழுந்துச் சிதற
யாரும்
பக்கத்தில் வரவில்லை.
நின்ற இடத்திலிருந்து
நூற்றிஎட்டுக்கான அழைப்பினை
அழைத்துக் கொண்டிருந்தனர்
அவள் மட்டும்
எச்சில் கை கழுவ மறந்து
ஓடிவந்து
எழமுடியாமல் தவித்தவரை
தூக்கி அமரவைக்க
ஒருபுறம் மூர்ச்சையுற்றுக் கிடந்தது
குழந்தை
வாரித் தூக்கி
அழுக்கு மார்பில் அணைத்தபடி
நிழற்கூடம் புகுந்து
நெகிழிப் போத்தலில் மீதமிருந்தத்
தண்ணீரை தெளித்தெழுப்பி
வாயில் வைத்துப் புகட்டுகிறாள்
சற்றுத் தெளிவுற்றக் குழந்தை
அழுகைக்கும் குழப்பத்திற்கும் இடையிலான
முகபாவனையை உதிர்க்கிறது.
பாவம்
அது கேட்டக் கதைகளிலும்
அது பார்த்தக் கார்ட்டூன் சேனலிலும்
தேவதைகளை இப்படிக் காட்டியதில்லை...
ஆம்...
காலங்காலமானக் கற்பிதங்களில் ஒன்று
இது போன்றுதான்
உடைத்தெறிந்துப் பொய்யாக்கப்படுகிறது...
...கா.ரஹ்மத்துல்லாஹ்...
.jpg)
