SJ BABIYAN

 A POEM BY

SJ BABIYAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

WRITHING WORMS AND

CRUSHING FEET

In an elongating night

The worm curving and zigzagging

Went along its path creeping.

I remained there with my eyes fixed on it.

Wearing the attire made of all too soft muscle

the worm proceeded

with its gait disquieting me.

All around the worm

Fresh new glows emerged flooding.

I waited till it came very close to me.

Time crawled with its soft heartbeats.

The cricket chatting in twilight hours

tore off the quiet

with its buzz.

The elegance of the worm

Getting enhanced

I felt the

Within

As the worm with its tireless stride

proceeding in its course

came close by my side

grudge-filled

I began crushing it.

The worm which was till then

Wonderful

began smelling foul all over

because of my rancour.

I, feeling pleased,

leaving the worm all crushed

but sleep somewhere far away

leaving me in the lurch.

நெளியும் புழுக்களும்

நசிக்கும் காலடியும்...

நீளும் ஓர்

இராப்பொழுதில்

நெளிந்து வளைந்து உலவும்

புழு தன் பாதையில்

ஊர்ந்தது.

உற்று நோக்கியபடி

நான் இருந்தேன்.

மெல்லிய சதையால்

வெள்ளை ஆடை தரித்த

அதன் நடை

என்னை உறுத்தியபடியே இருந்தது.

அப் புழுவைச் சுற்றிலும்

புது ஒளிப் பிழம்புகள்

வெளிப்பட்டு பிரவாகம்

எடுத்தது

நான் காத்திருந்தேன்

என்ன ருகில் வரும் வரை..

நேரம்

மெல்லிய தன் இதய

துடிப்புடன் நகர்ந்தது.

சாமத்தில்

பேசும் வண்டு

தன் சத்தத்தால் நிஷப்தத்தை

கிழித்து எறிந்தது.

புழுவின்

நளினம் இன்னும்

மெருகேற

என் நெஞ்சில் காரத்தின்

எரிச்சலை உணர்ந்தேன்.

தளராத நடையில்

நீண்ட தன்

பயணத்தை தொடர்ந்த

புழு

என்

கால ருகே வந்த

பொழுது

காழ்புணர்ச்சி யால்

நசுக்கத் தொடங்கினேன்.

அது வரை

அழகாயிருந்த புழு

என்னால்

அறை முழுதும் மணக்கத் தொடங்கியது.

புழுவை கொன்ற

திருப்தியில்

நானி ருக்க

உறக்கம் என்னை விட்டு

வெகு தொலைவில்......!

S.J.BABIYAN

 A POEM BY

S.J.BABIYAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

CLAY HORSE

With the desire to travel

I asked for the price of a horse.

Hearing the price screamed aloud

I shrank in shame.

I thought of creating a horse for myself

My instinct told me to make a horse

to my heart’s content

with the clay beside the well

and after leaving it to dry

ascend it and go on a gala procession.

In available place

I scratched a horizontal line.

In the parts I had kept apart

One for the head

One for the torso

One for the hands

One for the legs

I applied a dot the way I wished.

The limbs of the horse

began to grow splendidly.

Didn’t set aside any place

for the tail.

I allowed it to grow all over the ground.

The horse grew by leaps and bound.

In the morning

spending some time

I joined them carefully.

The stallion looked splendid.

The day of commencing my journey

arriving

restraining my heart turned ecstatic

and my legs all too energized

climbing on the serene stallion

I set foot on the river.

With minutes moving on

the horse too went ahead.

Now

searching for the lost horse

I voyaged through the river.

மண் குதிரை

பயணப்பட ஆசைப்பட்டு

குதிரை ஒன்றை விலை கேட்டேன்.

கூவி விற்ற விலை கேட்டு

கூனி போனேன்.

எனக்கென ஒரு குதிரை

வடிக்க நினைத்தேன்.

எங்கள் தோட்டத்தில்

கிணற்றுக்கு அருகில்

இருந்த களி மண்ணில்

மனதிற்கு இதமாய்

அழகாய் அமைத்து

காய்ந்த பின்னே ஊர்வலம் போக

உள்ளுணர்வு சொல்லிட்டு.

கிடைத்த இடத்தில்

கிடையாக கோடு கீறினேன்.

தலைக்கு ஒன்றும்

முண்டத்திற்கு ஒன்றும்

கைகளுக்கு ஒன்றும்

கால்களுக்கு ஒன்றுமாக

பிரித்து வைத்த பகுதிகளில்

எனக்கு பிடித்தபடி புள்ளி

வைத்தேன்.

குதிரையின் அங்கங்கள்

குறையின்றி

வளரத்தொடங்கியது.

வாலுக்கு ஓரிடமும்

ஒதுக்கீடு செய்யவில்லை

தரையெங்கும் பரவிட

இடம் கொடுத்தேன்.

வேகமாய் வளர்ந்தது

குதிரை.

காலைப்பொழுதில்

நேரம் ஒதுக்கி

கவனமாக இணைத்தேன்.

அழகாய் இருந்தது

குதிரை

பயணப்பட நாளும் வந்திட

பரவசப்பட்ட மனதையும்

பரபரப்பான கால்களையும் அடக்கி

பதட்டமில்லாத குதிரை மீதமர்ந்து ஆற்றில் கால் பதித்தேன்.

நிமிடங்கள் நகர்ந்திட

குதிரையும் நகர்ந்தது.

இப்போது

தொலைந்து போன குதிரையைத்தேடி

ஆற்றுவழியே பயணப்பட்டேன்.

செ.ஜெ.பபியான்

S.J.BABIYAN

 A POEM BY

S.J.BABIYAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

The Cross was ready for nailing.

In their hands

three nails rust-filled razor sharp.

While bringing they must have been new.

Now

They’ve dense coating of dark.

They might have searched for the queries

Who would nail

In which Calvary

Even Jesus they crucified just once.

Though for nailing through

Words

Deeds

Gesticulations

Judas has been now apprehended

It is Jesus who made him a disciple.

It is Jesus who knew then itself

the length of the nail meant for Him.

Death on the Cross

is not new for Him.

At the time of his birth itself

it was pronounced.

He was one who

even when the crow’s poop falls upon his shirt

shaking it off

had journeyed along.

Amusing it is

that those who sought hammer

are not aware of the fact

that the echo of it would bang

against the mountains and resound.

Atleast now

somehow

it becomes comprehensible

that nails would be pinned

that they are rust-ridden

that rust would get entrenched

on the sheets in white pristine.

செ.ஜெ பபியான்

.

•

அறைவதற்கு சிலுவை

ஆயத்தமாயிருந்தது.

கூரிய கரல் படிந்த

மூன்று ஆணிகள்

அவர்கள் கைகளில்..

எடுத்து வரும் போது

அவை புதிதாக தான் இருந்திருக்கும்.

இப்போது

கருமை படிந்திருக்கிறது.

யார் அறைவது

எந்த கல்வாரியில் அறைவது எனும்

கேள்விக்கு

விடை தேடியிருக்கலாம்.

இயேசு வை கூட

ஒரு தடவை தான் அறைந்தார்கள்.

சொல்லால்

செயலால்

உடலசைவால்

அறைதலுக்கு யூதாஸ்

இப்போது கண்டறியப்பட்டாலும்

அவனை சீடனாக்கியதும்

கிறிஸ்துவே.

தனக்குரிய ஆணியின் நீளத்தைக் கூட

அப்போதே அறிந்தவர்.

சிலுவை மரணம்

அவருக்கு புதிதல்ல

பிறப்பின் போதே

முன்னறிவிக்கப்பட்டது தான்.

காக்கைகளின் எச்சம் தன்

சட்டைமீது விழுந்தாலும்

தட்டி விட்டு

மீள பயணப்பட்டவர்.

ஆம்பரை தேடியவர்களுக்கு

அது கிடைத்ததன்

எதிரொலி மலைகளில் முட்டி மீள ஒலிக்கும்

என்பதை அறியாதிருப்பது

வேடிக்கை தான்.

எப்படி யோ இப்போதாவது

புரிந்ததே

ஆணிகள்

அறையப்படும் என்பதும்..

அவை கரல் படிந்தவை என்பதும்....

கரல் தாள்களில் பதியும் என்பதும்...!

(கரல் -துருப்பிடித்தல், ஆம்பர் - சுத்தியல்)

S.J.BABIYAN

 A POEM BY

S.J.BABIYAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Everywhere on the road

Human emotions lay scattered

Emerging out of the lot I stand

Faraway

the tree and the crow

and the fox standing beneath

are seen.

The raging lions that befriended one another

believing the words of fox

glared furiously.

There remained still

the ‘Vadaa’ in crow’s mouth!

The fox stood there waiting for a sweet song.

Expectation for relishing the Vadaa in full

everyone nurtured.

The crow appearing rapturous

being eulogized by the fox

In the mouth that cherished life

as the slipping Vadaa

with saliva oozing

and dripping on the land

the unscrupulous ones lying in wait

for a lone drop

turned frantic and distressed.

Holding the Vadaa between its feet

the crow cawing as usual

the fox was fooled as before.

The ants all over the mountain

began collecting and eating the particles of Vadaa

that the crow’s toes had scratched

and caused to scatter.

செ.ஜெ பபியான்

•

வீதி எங்கும்

மனித உணர்ச்சிகள்

சிதறி கிடந்தன..

அதிலிருந்து எழுந்து

நிற்கிறேன்.

தூரத்தில்

மரத்தில் காகமும்

கீழே நரியும் இருப்பது

தெரிகிறது.

நரியின் பேச்சை

நம்பி தோழமை கொண்ட

சீறும் சிங்கங்கள்

சீற்றத்தோடு முறைத்து பார்த்தன.

காகத்தின் வாயில்

இன்னும் இருந்தது வடை!

அழகிய பாடலுக்காய் காத்திருந்தது நரி

முழு வடையை குறித்து எதிர்பார்ப்பு

எல்லோருக்கும் இருந்தது.

நரி புகழுரையில்

காகம் மயங்கியது போலிருக்க

தவறி விழுந்திடும்

வடையென

ஜீவன் காத்த வாயில்

எச்சில் வடிந்து

நிலத்தின் மீது விழ

ஒற்றைத் துளிக்காய்

பார்த்திருந்த பதர்கள்

பதறி தவித்தன.

காலில் வடை வைத்து

காகம் எப்போதும் போல

கா... கா.. என கரைய

வழமை போன்று

ஏமாந்தது நரி

காகத்தின் விரல் கீறி

சிந்திய வடையின்

துகள்களை

பொறுக்கி தின்னத் தொடங்கின

மலை எங்கும் வியாபித்திருந்த எறும்புகள்.!