K.MOHANARANGAN

   A POEM BY

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

FAITH INHERENT

...................................................................................................................................................................................................

(Translated into English by Latha Ramakrishnan - * First Draft)

River

Pool Pond Lake Sea

- so

plunging into waters

and probing

Oh, how so much of prey

can they have in every way

Yet why do these foolish fishes

ever are lured by the worm

writhing in the hook

and approach it to have a bite of it?

Just as any sane person

I too have pondered over it

and turned confusion-confounded,

to say the least

till the time I met those

minute dark eyes

having a calm and depth

that go beyond

questions that turn you ill at ease

and answers that provide peace.

.........................................................................................

* தமிழில் இந்தக் கவிதையின் தலைப்பு ‘தேரான் தெளிவு’. வள்ளுவரின் குறள் வரி . ஆனால் கவிதை ஏதோவொரு விதத்தில் வள்ளுவர் சொல்வதை மறுதலிப்பதாய் அதில் அமைந்திருக்கும் தொனியும் அதில் கிடைத்த வாசகப்பிரதியுமாக ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புக்கு FAITH INHERENT என்று தலைப்பிட்டேன்.

...........................................................................................................................................................................

•

தேரான் தெளிவு

_______________________

ஆறு,

குளம்,குட்டை,

ஏரி,கடல்

என்று

நீரில் மூழ்கித்

தேடினால்,

எவ்வளவு இரை

எங்கெல்லாம் கிடைக்கும்!

இருந்தும்

இம் முட்டாள் மீன்கள்

ஏன்

எப்போதும்,

தூண்டில் முள்ளில்

துவளும் புழுவினையே

நாடி வந்து

கடிக்கின்றன?

புத்திசுவாதீனமுள்ள

ஒருவனைப் போலவே

நாளும் யோசித்து

நானும் குழம்பியிருக்கிறேன்;

அலைகழிக்கும் கேள்விகளுக்கும்

ஆறுதல் தரும் பதில்களுக்கும்

அப்பாற்பட்டதொரு

அமைதியும்

ஆழமும் கொண்ட

அச் சிறிய கரிய விழிகளை

நேரிட்டுப் பார்க்கும் மட்டும்.

க. மோகனரங்கன்

K.MOHANARANGAN

 A POEM BY

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishan(*First Draft)

THE ART OF BEING APART

Feeling the opposite

Yet outwardly being courtesy personified

It is by pretension

that I have gained everything

Whenever I try to use in times of need

those magical chants of Love

offered to me all too heartily

The tragedy of their failing

occurs without fail

My sorrow

is the Cross destined to me.

No matter how unbearably huge it is

I won’t go seeking solace

from others.

I will bear it all by myself!

Yet

It is when all too rarely

a little joy comes my way

that I feel thoroughly shaken!

Not knowing how to revel in it

nor having the heart to be relieved of it

It is when I try to share the softening to another heart

which I had thought to be in close proximity

the abyss under the bridge through which

I had waded through umpteen times

absolutely fearless

comes to the fore.

God who safeguards Time Infinite

in his coffer

has given just a tiny portion of it

to the humans.

Not allowing us to spend even that

with those close to heart

God has kept it apart.

Hence

when ripening in a bond

that which one has to learn

is but the art of departure, as I discern.

• யாதனின் யாதனின் நீங்கியான்

உள்ளொன்று வைத்து

புறத்தே நயந்து பேசி

நடிப்பால்

நான் கவர்ந்தவையென்பதால்,

எனக்கு உவந்தளிக்கப்பட்ட

அன்பின் மந்திரங்களை

அவசியமான தருணங்களில்

உபயோகிக்க முயலும்போதெல்லாம்

அவை பலியாது போய்விடும்

அவலம் நேரிடுகிறது.

என் துக்கம்

எனக்கு விதிக்கப்பட்ட சிலுவை;

எவ்வளவு பெரிதாயினும்

அதற்கு ஆறுதல்கோரி

யாரிடமும் நிற்கமாட்டேன்;

நானே சுமந்து தீர்வேன்!

ஆயினும்,

அரிதாக எப்போதாகிலும் கிடைக்கும்

சிறிய மகிழ்வின் போதுதான்

திகைத்துப் போய்விடுகிறேன்!

திளைக்கவும் தெரியாது,

அது தரும் கிளர்ச்சியைத் தணிக்கவும் பொறாமல்,

அணுக்கமென எண்ணிய

இன்னொரு மனதிடம்

அந்நெகிழ்ச்சியை

பகிர முனைந்து தோற்கையில்தான்

பயமேதுமின்றி

பலமுறை கடந்த

பாலத்தின் அடியிலிருக்கும்

பாதாளம் தெரியவருகிறது.

கணக்கற்ற காலத்தை

தனது கஜானாவில்

காத்து வைத்திருக்கும்

கடவுள்,

அதனின்றும் சொற்ப நேரத்தைதான்

மனிதர்களுக்கு

அருளியிருக்கிறார்.

அதையும்

விரும்பியவர்களோடு

செலவிடமுடியாதபடிக்கு அவர்களை

விலக்கி வைத்திருக்கிறார்.

எனில்

உறவில் கனிகையில்

ஒருவர் பழக வேண்டியது

பிரிவின் கலையைதான்.

க. மோகனரங்கன்

K.MOHANARANGAN

A POEM BY

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft) 

AUDIT UNDERTAKEN AT AN HOUR STEEPED IN SELF-PITY : A COPY OF THE REPORT

Always it is something that you can’t

get back in equal measure

of what you offer

Or something that you have not tried

receiving in the exact measure

that you deem to be Love

and remain anguished to the core

All the loss you have suffered

being inexperienced

would at a later stage

when you leaf through the pages

of memory

unhurriedly

you could see them recorded there

as profits!

In this weird trade

To the extent of your loss

You are prosperous;

To the extent of your reserves

You are impoverished.

க. மோகனரங்கன்

•

தன்னிரக்கம் மிகுந்த பொழுதொன் றில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தணிக்கை அறிக்கை ஒன்றின் நகல்

___________________________________

எப்போதுமே

தருகிற அளவிற்கு

திரும்பப் பெறமுடியாத

அல்லது

அப்படி பெற முயலாத

ஒன்றினையே

அன்பென்று எண்ணி

அலைகழிகிறீர்கள்!

அனுபவமின்மையால்

அடைந்த நட்டம் முழுவதும்

பிறகொரு தருணத்தில்

நீங்கள்

நினைவின் பேரேட்டைப் புரட்டி

நிதானமாகப் பார்க்கையில்

உங்கள் கணக்கில்

லாபமாக வரவு வைக்கப்பட்டிருப்பதைக்

காணலாம்!

விநோதமான இந்த வியாபாரத்தில்,

எத்தனை இழந்தீர்களோ

அத்தனைக்கு செல்வந்தர்

நீங்கள்

எவ்வுளவு சேமித்தீர்களோ

அவ்வளவுக்கு ஏழ்மையானவர்!

K.MOHANARANGAN

 A POEM BY

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

CEASE TO BE OF USE

As

a piece of paper

Torn footwear

Worn-out attire

Withered leaf

Broken glass

No – not like that

For a good poem

Examples such as these

Outmoded

Exhausted

However beautifully they are aligned

As they obstruct space and sense

They are redundant

Irrelevant

How so ever close an association be

When it turns useless

Even love is superfluous

Just as high-quality perfume

which after using the lid not shut

We should turn dry with nothing left.

•

உபயோகமற்றுப்போதல்

______________________________

ஒரு

கிழிந்த காகிதம் போல,

அறுந்த செருப்பு போல,

நைந்த உடுப்பு போல,

உதிர்ந்த இலை போல,

உடைந்த கண்ணாடி போல

அல்ல...

நல்ல கவிதைக்கு -

தேய்வழக்காகி

தீர்ந்துபோன

இவ்வாறான உவமைகள்

எவ்வளவு அழகாக அடுக்கப்பட்டிருந்தாலும்,

இடத்தையும்

பொருளையும்

அடைத்துக்கொண்டு நிற்பதால்,

அநாவசியமானவையே.

உயிரணைய

உறவேயாயினும்,

உபயோகமற்றுப் போகையில்

அன்பும் மிகைதான்.

உபயோகித்தபின்

மூடிவைக்க மறந்துவிட்ட

உயர்தர வாசனைத் திரவியம்

ஒன்றினைப் போல,

துளியும் மீதமின்றி

உலர்ந்துபோய்விட வேண்டும்

இருந்த தடயமேதுமில்லாமல்.

க. மோகனரங்கன்

K.MOHANARANGAN

 A POEM BY 

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

WORDS WITHHELD….

Yesterday

Or a year before

Or an eon ago

When remains unclear

Calling your number

I talked to thee

It was not in the least like

talking to thee

While taking the number out of memory

one digit must have gone wrong

Or

one of those six lookalikes of thee

yet there in the world to see

must have spoken in your voice

Not even two minutes

the connection went off

midway

“When you get time

you would call me again’

thought I and remained

not calling back.

But the magical receptacle

that would bring to life

Your voice at will

never sounded again.

In the silence growing dense

and overflowing

With seas coming in between

continents moving apart

each other not being able to hear

our voices of short wavelength

we remained quiet at length

In this great grand silence

with speech subdued as a whole

tranquility I inhale.

பேசாத பேச்செல்லாம்

__________________________

முன் தினமோ

முந்தைய வருடமோ

முன்னொரு யுகமோ

உறுதியாய் தெரியவில்லை,

உனது எண்ணிற்கு அழைத்து

உன்னிடம் பேசினேன்.

உன்னோடு பேசியது போலவே இல்லை.

நினைவினின்றும் ஒற்றியெடுக்கையில்

ஒரெண் பிழையாகியிருக்கக் வேண்டும்

அல்லால்

உனது சாயலில்

உலகில் இன்னுமிருக்கும்

அறுவரில் ஒருவர்

உன் குரலில் பேசியிருக்கவும் கூடும்

இரு நிமிட நேரம்கூட இருக்காது

இடையிலேயே தொடர்பறுந்து போயிற்று.

வேளை வரும்போது

மீளவும் அழைப்பாயென எண்ணி

வாளாவிருந்தேன்.

வேண்டும்போதெல்லாம்

உனது குரலை

உயிர்ப்பித்துத் தருமந்த

மந்திரச் சிமிழ்

மறுபடியும் ஒலிக்கவேயில்லை.

அடர்ந்து பெருகிய அமைதியில்

கடல்கள் இடைபட்டு

கண்டங்கள் விலகிப் போக

குறுகிய அலைநீளம் கொண்ட

நம் குரல்களை

பரஸ்பரம் செவியுறவும் வழியற்று

மெளனம் பூண்டோம்.

பேச்சொடுங்கிய இப்பேரமைதியில்

மூச்சாய் இழைகிறது

மோனம்.

க.மோகனரங்கன்

[* மோனம் என்ற சொல்லுக்கு கூகுளில் கிடைக்கும் அர்த்தம் இது: மோனம் -பெயர்ச்சொல் -ஆன்மா தன்னைத்தானே உணர்ந்தபின் பேச்சு என்பது பொருளற்றுப் போய்விட்ட அமைதி நிலை; மௌன நிலை

(மோனம் என்பது எத்தனை அழகான, ஆழமான வார்த்தை! அதை எப்படி மொழிபெயர்க்க? ஆனாலும் என்னால் முடிந்தவரை மொழிபெயர்த்திருக்கிறேன்.

குறுகிய அலைவரிசை என்பதற்கு short wavelength சரிதானா என்று கூகுளில் பார்க்கும்போது அதில் கிடைத்த பொருள் அந்த வார்த்தைத்தேர்வின் அடர்செறிவைப் புலப்படுத்தியது!

The frequency of a wave is inversely proportional to its wavelength. That means that waves with a high frequency have a short wavelength, while waves with a low frequency have a longer wavelength. Light waves have very, very short wavelengths.]

K.MOHANARANGAN

 A POEM BY

K.MOHANARANGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THE KNOT

After pleas aplenty

After waiting endlessly

Eventually

Having mercy on me

and alighting from

a height far too up above

On the tip of love extended by thee

a knot there, I could see.

Trying to untie it in vain

It is in the end

I have found

that expanding it a bit

if I were to insert

as if measured impeccably

It fits just right

round my throat.

முடிச்சு:

அவ்வளவு

வேண்டுதல்களுக்குப் பிறகு

அத்தனை

காத்திருத்தல்களுக்குப் பின்பு

இறுதியாய்

இரங்கி வந்து

எட்டாத உயரத்திலிருந்து

நீ

நீட்டிய

அன்பின் நுனியில்

ஒரு முடிச்சிருந்தது.

அதை

அவிழ்க்க முயன்று

தோற்றவன்

கடைசியாகத்தான்

கண்டு கொண்டேன்

அதைச் சற்றே

விரித்து நுழைத்தால்

அளவெடுத்தாற்போல

அவ்வளவு கச்சிதமாய்ப் பொருந்துகிறது

என் கழுத்திற்கு

- க. மோகனரங்கன்