LAKSHMI MANIVANNAN'S POEM

A POEM BY

LAKSHMI MANIVANNAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

That boy stands there
as the very personification of longing
What a great height wonders he looking up
You look nothing extraordinary.
If this itself denotes great height
then, what a hollow pit he must be dwelling in

He has bought a two-storey house
This one has bought a car.
During Holy Mother’s ten day festival
They buy new dresses on all ten days.

How can anyone live in this street
Tell me brother
Asks he.

Let the job be anything whatsoever
but first
reduce the height seen by this boy
and fill up the pit,
My Lord
Let him migrate,
nothing wrong
But, he shouldn’t regard this rat-hole
as Great height.
He too was an inhabitant of this street
You see.

Lakshmi Manivannan

அந்தச் சிறுவன்
அப்படி ஏங்கி நிற்கிறான்
எவ்வளவு உயரம் என்று பார்க்கிறான்
நீங்கள் சாதாரணமாகத்தான் இருக்கிறீர்கள்
இதுவே உயரமென்றால்
அவன் எவ்வளவு
பள்ளத்திலிருக்கிறான் பார்த்தீர்களா ?
அவன் இரண்டுமாடி போட்டுவிட்டான்
இவன் கார் வாங்கியாச்சு
புனித அன்னை பத்துநாள் திருவிழாவில்
பத்து நாளும் புதுத்துணி
வாங்குகிறார்கள்
இந்தத் தெருவில்
எப்படி
வாழமுடியும் ?
சொல்லுங்கள் அண்ணா
என்று கேட்கிறான்
எந்த வேலை வேண்டுமாயினும்
இருக்கட்டும்
முதலில் இச்சிறுவன் பார்க்கும்
உயரம் குறைத்து
பள்ளம் நிரப்புங்கள்
ஆண்டவரே
அவன் இடம்பெயருவதைப் பற்றிகூட
ஒன்றுமில்லை
என்றாலும்
இந்த எலிக்குகையை
இவ்வளவு உயரமென்று
அவன்
எண்ணக் கூடாது
அவனும்
இதே தெருவில்
வசித்தவன்
பார்த்தீர்களா?

LAKSHMI MANIVANNAN'S POEM

A POEM BY 

LAKSHMI MANIVANNAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

The song that came rushing into the train compartment

leapt out jumping
Leaning down the steps I pulled it back
into the compartment
The journey commenced.

The Gauva girl
carrying the tales of her place
goes around distributing the tastes of soil.

In the jasmine flowers
that the lad who should have gone to school
extended
_ Mother’s face.

This train is now tearing the day
and going beyond five lands
streaming inside the sixth.
Time is Twelve noon.

Ere the distant land arrives
some more would get inside.
They too would load
some more substances
in this journey.

In the railway station
where Konangi’s cucumber lass is to alight
I recline waiting for a snake charmer
to hand over the song.

ரயில்பெட்டிக்குள் வேகமாய் நுழைந்த பாடல்
துள்ளி வெளியேறிக் குதித்தது
படிக்கட்டில் சாய்ந்து
அதனை மீண்டும் இழுத்து பெட்டிக்குள்
போட்டேன்
பயணம்
தொடங்கியது
கொய்யாய் பெண்
அவள் ஊர்க்கதைகளைச் சுமந்து
நிலத்தின் சுவையை
பகிர்ந்துச் செல்கிறாள்
பள்ளிக்குச் சென்றிருக்க வேண்டிய சிறுவன்
கொண்டு நீட்டிய மல்லிகைப் பூக்களில்
தாயாரின் முகம்
இந்தரயில் இப்போது பகலைக் கிழித்து
ஜந்து நிலம் கடந்து
ஆறாவது நிலத்திற்குள்
பாய்ந்து
கொண்டிருக்கிறது
மணி நண்பகல் பனிரெண்டு
தூரதேசம் வருவதற்குள்
இன்னும் சிலர் பெட்டிக்குள்
நுழையக் கூடும்
அவர்களும் சில ரசானயங்களை
இப்பயணத்தில் ஏற்றுவார்கள்
கோணங்கியின் வெள்ளரிப்பெண்
இறங்குகிற நிலையத்தில்
நானொரு பாம்பாட்டியை
எதிர்பார்த்துப்
படுத்திருக்கிறேன்
பாடலை அவனிடம்
ஒப்படைக்க.