RAJAJI RAJAGOPALAN

 A POEM BY

RAJAJI RAJAGOPALAN

(MANARKAADAR)

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

The flame of fire on the dry firewood

Embraced the wet one.

The both burning in union

Both of them remained watching it.

This is what happens in every household, said the wife

It went above his head.

In her tears the rest of the story

was dissolving

He didn’t care to understand that also.

He who played ‘Thavil’ just like Datchinamurthy

Came to Toronto city.

Kindling flames with fingers

when he cast a nonchalantly look at the audience

He caused a puncture in the instrument

Datchinamurthy was also torn

and he had made his instrument too

hole-borne.

More than the king-to-be William

It is his younger brother Henry who is

trending in the news – right

So, go for love marriage

You, rebels!

Each day in a different shade

The Maple trees wear a veil

They which are going to shine

Golden could be

Nature’s gift for beautifying

this poor man’s abode

at least for a day.

Indulging in nonstop discoursing

They -

writing under women’s name.

RAJAJI RAJAGOPALAN

 A POEM BY

RAJAJI RAJAGOPALAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

WORLD REFUGEE DAY

(JUNE 20, 2022)

We all came in ship

leaving behind our kith and kin

and Possessions

For, being enslaved and languishing in one's own soil

Is more cruel than the life of a refugee

We didn’t mind separations

Of course we all did lie and came away

Forgetting all that taught by our parents and teachers

For, living in the woods in biting cold

hiding ourselves

would be more cruel than

living in an unknown land

Lies didn’t appear as terrible sin to us

We were all in various Movements

daring to kiss Death any moment.

As Freedom is greater than the alms

given by foes

we didn’t mind being labelled

Militants.

Rajaji Rajagopalan

அகதிகள் தினம்

June 20, 2022

எல்லாரும் கப்பலில்தான் வந்தோம்

உறவுகளை விட்டு உடமைகளை விட்டு

அடிமைகளாக மண்ணில் உழல்வதிலும் பார்க்க

அகதி வாழ்க்கை அவ்வளவு கொடியதல்ல என்பதால்

பிரிவுகள் எமக்குப் பெரிதாய்ப் படவில்லை.

எல்லாரும் பொய் சொல்லித்தான் வந்தோம்

பெற்றாரும் ஆசிரியரும் புகட்டியதை மறந்து

காட்டிலும் குளியிலும் பதுங்குவதிலும் பார்க்க

கண்காணாத நாட்டில் வாழ்வு கொடுமையல்ல என்பதால்

பொய்கள் எமக்குப் பாவமாய்ப் படவில்லை.

எல்லாரும் இயக்கங்களில்தான் இருந்தோம்

எந்த வேளையும் மரணத்தை முத்தமிடத் துணிந்து

எதிரிகள் போடும் பிச்சையிலும் பார்க்க

பெரியது சுதந்திரம் பிச்சையல்ல என்பதால்

பயங்கரவாதிகள் என்ற பட்டம் பொருட்டாகப் படவில்லை.

RAJAJI RAJAGOPALAN

 A POEM BY

RAJAJI RAJAGOPALAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

On a day when the gods were fast asleep

that country was butchered.

The sky where their hapless souls wandered

choked by the thick smoke emitted by the mortars

started coughing.

Flood of blood drowned the horizon.

The desperate soul screamed and cried.

Alas it reached the ears of no god. None.

When it finally died down

the gods woke up.

If only we had been awake

we wouldn’t have allowed this to happen

They roared

At least the spirit could have been

allowed to remain alive

those who killed it are not cannons

nor gods who chose not to listen

but we, the now living ones.

Rajaji Rajagopalan

December 9, 2021

கடவுள்கள் தூங்கிக்கொண்டிருந்தவொரு நாளில்

அந்த நாடு கொல்லப்பட்டது

அதன் ஆத்மா அந்தரித்துச் சஞ்சரித்த வான்வெளி

பீரங்கிகள் எழுப்பிய புகை மூட்டத்தால்

இரும ஆரம்பித்தது

குருதி வெள்ளம் அடிவானத்தை மூழ்கடித்தது

ஆத்மாவின் அந்தரிப்பு அலறலாய் எழுந்தது

எந்தக் கடவுளின் காதிலும் அது விழவில்லை

இறுதியில் அது ஓய்ந்து அடங்கியபோது

கடவுள்கள் தூக்கம் கழிந்தனர்

நாம் விழிப்பாக இருந்திருந்தால்

அந்த நாடு கொல்லப்பட்டதை

அனுமதித்திருக்கமாட்டோமென ஆர்ப்பரித்தனர்

ஆத்மாவையாவது உயிர்த்திருக்க வைத்திருக்கலாம்

அதைக் கொன்றது பீரங்கிகளல்ல

கேளாதிருந்த கடவுள்களுமல்ல

இப்போது உயிர்பிழைத்து வாழ்கின்ற நாம்

✽

RAJAJI RAJAGOPALAN(MANARKAADAR)

 TWO POEMS BY 

RAJAJI RAJAGOPALAN (MANARKAADAR)

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

(1)

MY FATHER'S BICYCLE

[*Translated into English by Latha Ramakrishnan with several corrections suggested by the poet duly incorporated)

Father had a new Raleigh cycle.

Just the way he loved me he loved that too.

Soon after waking up at dawn

He would wipe and clean it

Would inflate the tyres often

Would rotate its wheels

and relish the sounds they give out

Remaining by his side

I would also be enjoying it

But after I came of age

He had never allowed me to ride on it

If given I would be offering it to my pals and

damage it, he held

Finishing my studies when I got a job

I bought a new bicycle to my dad.

Even that he had never allowed me to steer.

Then also he gave the same old reason.

During the time when he couldn’t walk

I found out from mother

that he had given it

free of cost to a daily-wager

who used to visit us often

to do some errands.

After a long time

when I visited my home on vacation

I came across that person.

Father’s cycle was then too

damn new.

அப்பாவிடம் ஒரு புதிய றலி சைக்கிள் இருந்தது.

அவர் என்னை நேசித்தது போலவே

அதையும் நேசித்தார்

காலையில் எழும்பியதும் அதைத்

துடைத்துத் துப்புரவாக்குவார்.

அடிக்கடி காற்றடிப்பார்

ஒழுங்காக ஆயில் விடுவார்

சில்லுகளைச் சுழற்றிவிட்டு

அதன் ஓசையில் மகிழ்ந்திருப்பார்

நானும் அதை வேடிக்கை பார்த்தபடி

பக்கத்திலிருப்பேன்

ஆனால் வயது வந்த பிறகும்

என்னை ஒருநாளும் அதை ஓட்டவிட்டதில்லை

கூட்டாளிமாருக்குக் கொடுத்து பழுதாக்கிவிடுவேனாம்

படிப்பு முடிந்து நான்

உத்தியோகத்துக்குப் போனபோது

அப்பாவுக்குப் புதிய சைக்கிள் வாங்கிக் கொடுத்தேன்

அதையும் ஒருநாளும் என்னை

ஓடவிட்டதில்லை.

பழைய காரணத்தைத் தான்

அப்போதும் சொன்னார்

அவர் நடக்க இயலாத காலத்தில்

ஒரு நாள் அம்மா மூலம் அறிந்தேன்

எங்கள் வீட்டுக்கு

அடிக்கடி கூலி வேலைக்கு வரும் மனிதருக்கு

சைக்கிளை சும்மா கொடுத்துவிட்டாரென்று

பல காலத்துக்குப் பிறகு

ஊருக்கு லீவில் போனபோது

அந்த மனிதரைக் கண்டேன்

அப்பாவின் சைக்கிள் அப்போதும் புத்தம்

புதிதாகவே இருந்தது.

மணற்காடர்

(2)

More than sixteen years
Ken Shaw has been my neighbour
Seven feet tall.
The lovely way he would call me
has always held me captive.
On all evenings
he would come stroling along the sidewalk
hand in hand with his wife Demi.
Demi is an Italian; Ken, an Englishman.
Their love began in their college, I heard.
And lovers they remain till date.
As they have no children
they adopted one in the clan of Afro-Americans
and one from China _
both girls.
For the Syrian family of refugees arrived recently
Ken Shaw has thrown open a portion of his residence.
Why he is so very tall
I can now grasp it all

பதினாறு வருடங்களுக்கு மேலாக
கென் ஷா எனது பக்கத்து வீட்டுக்காரன்
ஏழடி உயரமாய் இருப்பான்
அவன் என்னைப் பெயர் சொல்லி
அழைக்கும் அழகில் அதிசயித்திருக்கிறேன்
மாலையானதும் தவறாமல்
மனைவி டெமியின் கையைப் பிடித்தபடி
தெருவோரம் நடந்து வருவான்
டெமி இத்தாலியன் கென் ஆங்கிலேயன்
கல்லூரியில் துவங்கிய காதல் என்று அறிந்தேன்
இப்போதும் காதலர்கள் போல்தான் இருக்கிறார்கள்
இவர்களுக்குப் பிள்ளைகள் இல்லாததால்
கறுப்பு இனத்தில் ஒன்றும்
சீனாவிலிருந்து ஒன்றுமாகப்
பெண்பிள்ளைகளாகத் தத்தெடுத்துக்கொண்டார்கள்
அண்மையில் வந்த சிரியா அகதிக் குடும்பத்துக்கு
தன் வீட்டின் ஒரு பகுதியைத்
திறந்துவிட்டிருக்கிறான் கென் ஷா
இவன் ஏன் இத்தனை உயரமாய்
இருக்கிறான் என்பது
இப்போதுதான் விளங்குகிறது.

மணற்காடர் (’ஒரு சிறு புள்ளின் இறகு’ தொகுப்பிலிருந்து)