A Bilingual Online initiative. This is a non-profit venture. Works published are copyrighted materials. Except the poets concerned, not to be published anywhere else in any form by anybody without prior permission. (www.2019insight.blogspot.com)
Friday, July 3, 2026
MULLAI AMUTHAN
A POEM BY
MULLAI AMUTHAN
We have cast away the nest
with venom unleashed.
Yet
the voice of the Koel
filled with anguish and despair
hovers over the nest
shattered beyond repair.
This is how I carried him
who went as witness for my sake
Mother said: Be silent….
Write not a word…
Don’t turn enraged
This is how one should press the
cartridges
said my friend …
The shot missed the target
Comrades bear the burden……
The burden of burial ground
weighed in the tears of everyone…
Tell now, isn’t the Koel’s voice of
anguish and despair
reverberating in the graveyard too,
everywhere…..
கூட்டை குரோதத்துடன் அகற்றியிருந்தோம்..
ஆனாலும்
குயிலின் ஈனக்குரல்
இன்னும்
சிதைந்த கூட்டைச் சுற்றி அலைகிறது.
எனக்காக
அவன் சாட்சியாய்ப் போனவனை
இப்படித்தான்
சுமந்தேன்.
அம்மா சொன்னாள்..மௌனமாக இரு..
எதையும் எழுதாதே..கோபங்கொள்ளாதே..
வில்லைகளை
இப்படித்தான் அழுத்தவேண்டும் என தோழனும் சொன்னான்..
குறி பிசகியது..
தோழர்கள் சுமக்கிறார்கள்.
இடுகாட்டின் கனதி அனைவரின் கண்ணீரில் தெரிந்தது..
இப்போது சொல்..
குயிலின் ஈனக்குரல் இடுகாட்டிலும் ஒலிக்கிறது..
முல்லைஅமுதன்
HAVI
TWO POEMS BY
HAVI
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
(*With correction suggested by the poet duly incorporated)
(1)
Yes Mother
Life is not easy
Miles to go
Many more steps, staircase
Bends and turns myriad
But, what are these
You have never said anything openly
Here in front of me also
stretches a luminous path
I would cross it, for sure
Just as thee, Mother.
ஆம் அம்மா
வாழ்க்கை சுலபமானதல்ல
இன்னும் நிறைய தூரம்
நிறைய படிக்கட்டுகள்
நிறைய வளைவுகள் திருப்பங்கள்
ஆனால் இதெல்லாம் என்ன
இதை குறித்து
நேரிடையாக நீ ஏதும்
சொன்னதில்லை
இதோ என் முன்பும்
நீள்கிறது ஓர் ஒளிப்பாதை
அதை நிச்சயம் கடப்பேன்
உன்னைப் போலவே
ஹவி
(2)
In the room of the city
where plasters keep peeling
I remain confined.
In the pricking heat
flowing down from the roof
I am reading the poem
on Mother’s Sari.
Time with utmost nothingness,
everyone living in their own worlds
In the heat of the day
the smell of scorched existence.
That which is called a life of strife
is like the sari swaying in the wind
as multitudes of waves,
between Mother and her.
காரைகள் உதிரும்
நகரத்தின் அறையில்
அடைந்து கிடக்கிறேன்
கூரையிலிருந்து
கோடையில் வழியும்
தைக்கும் வெப்பத்தில்
அம்மாவின் சேலை
பற்றிய கவிதையை பற்றி
படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
வெறுமை முற்றிய காலம்
அவரவர் உலகில் வாசம்
நாளின் தகிப்பில்
ஆயுள் கருகும் வாசம்
அல்லாடும் வாழ்க்கை
என்பது
அம்மாவுக்கும் அவளுக்கும்
நடுவில்
அலை அலையாய்
காற்றில் ஆடும் சேலை
போல
ஹவி ஹவி
Thursday, July 2, 2026
SIVARASA KARUNAKARAN
A POEM BY
SIVARASA KARUNAKARAN
In this city
those who read not/ like not Poetry
go on multiplying
Not just poems
They like not Stories too.
For a good movie
just three as audience
In just two days
the theatre had taken it off.
The city-bred
like not even forests ponds rivers.
Destroying forests seem to be
the passion of too many
Ponds and canals they promptly close
Beautiful beach they are
not able to tolerate
Scattering plastic wastes and garbage
everywhere
They feel happy to the core.
One and all hurry on
For sure none knows the destination.
Even during night
after wandering for hours
here there everywhere
thoroughly exhausted
going to bed late
and getting up late
they go
hurrying again
Wind comes hesitantly
sneaking and creeping
Even the Sun.
She who remembers poetry
conceals it from others’ eyes.
If known
She might be deemed a strange species
“What is this?”
So others might frown at her
Gripped by this fear and shame
She hides her own self
Just the same
Those who think of ponds
who dream of birds and
who want to hear bird’s voices.
இந்த நகரத்தில் கவிதைகளைப் படிக்காத / பிடிக்காதவர்களே /
அதிகமாகி வருகிறார்கள்
கவிதைகளை மட்டுமல்ல
அவர்களுக்குக் கதைகளும் பிடிப்பதில்லை
நல்லதொரு திரைப்படத்துக்கு
மூன்றுபேர் மட்டுமே பார்வையாளர்கள்
இரண்டு நாளில் அதைத் தூக்கி விட்டது
தியேட்டர் நிர்வாகம்
நகரவாசிகளுக்கு காடுகளும் குளங்களும்
ஆறுகளும் கூடப் பிடிப்பதில்லை
காடுகளை அழிப்பதில் பலருக்கும் ஆர்வம்
குளங்களையும் வாய்க்கால்களையும் மூடிவிடுகிறார்கள்
அழகான கடற்கரையை
அவர்களால் சகித்துக் கொள்ளவே முடியவில்லை
எங்கும் குப்பைகளையும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளையும் கொட்டி மகிழ்கிறார்கள்
எல்லோரும் விரைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
போகுமிடம் யாருக்கும் சரியாகத் தெரியாது.
இரவில்கூட
எங்கெல்லாமோ அலைந்து களைத்தபின்
பின்துங்கி
பின் எழுந்து
மீண்டும் விரைந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
காற்றுத் தயக்கத்தோடு பதுங்கிப்
பதுங்கி வருகிறது
சூரியனும்தான்
கவிதையை நினைவில் வைத்திருப்பவள்
யாருக்கும் அது தெரியக் கூடாதென்று ரகசியமாக மறைத்துக் கொள்கிறாள்
தெரிந்தால்
தான் ஒரு வினோதினியாக்கப்படுவேனோ
”என்ன இது?” என்ற முகச் சுழிப்புக்குள்ளாகி விடுவோமோ
என்ற அச்சத்தில் / கூச்சத்தில் / தன்னையே மறைத்துக் கொள்கிறாள்
அப்படித்தான் குளங்களைப் பற்றி யோசிப்பவர்களும்
மரங்களைக் கனவு காண்போரும்
பறவைகளின் குரலைக் கேட்க விரும்புவோரும்.
சிவராசா கருணாகரன்
PAALAIVANA LANTHER
POEM(S) BY
PAALAIVANA LANTHER
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
Dashing against the floor
And turning smithereens
It spread all over the room
As abandoned children
The doll sans hand was sought by
Another hand abandoned.
*
For those who
tie a noose with Jute rope
In a thick branch of the Pine Tree
And pushing away the bamboo basket
that was holding the legs
Leaving the body dead and gone
as a lantern swaying in the wind
there is an exclusive song..
One half of it the koel and the rest of it
The lips of the hanging man
would sing. Listen.
*
She who calls during nights
the god with hands extended on both sides
Or the son of God
Prays that solace be offered to all her sorrows
In the form of a kiss.
He refuses to promise.
She leaves him not; insists.
*
Those who brew alcohol
are heartless, said they spinning tale.
Till I began gulping it
I didn’t believe.
But, as I went on drinking.
I began to believe
I felt hesitant to believe it all by myself.
When I asked another also to believe it
He refused.
I tore off the chest of the one
Brewing that spirit.
Probing inside I said no heart there.
“Hear - No heart here.”
He began to believe.
With the smell of flesh
Alcohol was all fragrant.
You do believe – Don’t you?
*
Dark so very dark night
Rain so very soft aand so vewry rainy
So very means
striving to reach the spider web
woven by saliva
inside the ligament surrounded by tissues
The spider eye
Sees through Medulla
*
At the instant when a name pierces through
the bones bent and performs
the figure of a cat.
The cat leaps from one parapet wall to another
Cat’s legs all over the body
Cat’s furs here and there.
*
She calls the lLusts of the universe,
Curse.
She calls curses, desire.
Desire enters inside a light
and illuminates
the Holy Way.
Desire everything it tells and kills
Desire is The Radiance.
துர்சகுனத்து இரவில் மோதும் ஒளியின் முதற்சாயல்
**
உடைந்து தெறித்த பொம்மையின் கை
தரையில் மோதி
சுக்குநூறாக சிதறியபோது
கைவிடப்பட்ட பிள்ளைகளின் முகங்களென
அறைமுழுக்க பரவியது
கை அற்ற
பொம்மையை
நாடியது கைவிடப்பட்ட இன்னொரு கை.
**
பைன் மரத்தின் தடித்தகிளையொன்றில்
சணல் கயிற்றால் கழுத்தை சுருக்கிட்டு
கால்களைத் தாங்கிக்கொண்டிருந்த
மூங்கில் கூடையைத்தள்ளிவிட்டு
உடலை
காற்றிலாடும் லாந்தர் விளக்குபோல்
மாய்த்துக்கொள்பவர்களுக்கென பிரத்தியேகமாக
ஒரு பாடல் இருக்கிறது
அதன் ஒரு பாதியை
அந்தக்குயிலும்
மீதியை
தொங்குபவனின் உதடுகளும்
பாடும் கேள்.
**
கைகள் விரித்தபடி நிற்கும் கடவுளை
அல்லது
கடவுளின் மைந்தனை
இரவுகளில் அழைப்பவள்
தனது
எல்லா நிராசைகளுக்கும்
ஒரு முத்தத்தின் வடிவத்தில்
நிவாரணமளிக்குபடி இறைஞ்சுகிறாள்
அவர்
வாக்களிக்க மறுக்கிறார்
அவள் விடுவதாகயில்லை.
**
எரிசாராயம் காய்ச்சுபவர்களுக்கு
இதயம் இல்லையென கதை சொன்னார்கள்
எரிசாராயத்தை பருகத்தொடங்கும் வரை
அதை நம்பவில்லை
பருகப்பருக
பருகப்பருக
நம்பத்தொடங்கினேன்
தனித்து நம்பத்தயக்கமாக இருந்தது
இன்னொருவனையும் நம்புமாறு கேட்டதற்கு
அவன் நம்பமறுத்தான்
எரிசாராயம் காய்ச்சுபவனின் மார்பைக்கிழித்தேன்
கைகளால் துழாவி இதயம் இல்லையென்றேன்
“இதயம் இல்லை”
அவன் நம்பத்தொடங்னான்
மாம்ச வாசனையில்
எரிசாராயம் மணத்துக்கிடந்தது
நீங்கள் நம்புகிறீர்கள்தானே?
**
இரவென்றால் அத்தனை கரிய இரவு
மழையென்றால் அத்தனை நெகிழ்மழை
அத்தனையென்றால்
திசுக்கள் சூழந்துகிடக்கும் தசைநார்க்குள்
எச்சிலால் பின்னப்பட்ட
சிலந்திவலையை அடையும் முயற்சி
சிலந்தியின் கண்
மெடுல்லாவின் வழிக்காண்கிறது
ஒரு பெயர்
ஊடுருவும் நொடியில்
எலும்புகள் வளைந்து பூனையுருவை நிகழ்த்துகிறது
பூனை மதிலுக்கு மதில் தாவுகிறது
உடலெங்கும் பூனைக்கால்கள்
ஆங்காங்கே பூனைமயிர்கள்
பிரபஞ்சத்தின் காமங்களை
சாபம் என்கிறாள்
சாபங்களை ஆசையென்றழைக்கிறாள்
ஆசை
ஒளியொன்றில் நுழைந்து
பரிசுத்தப்பாதைக்கு ஒளிக்காட்டுகிறது
அத்தனைக்கும் ஆசைக்கொள்ளென கொல்கிறது
ஆசையே ஒளி.
THAMARAI BHARATHI
THREE POEMS BY
THAMARAI BHARATHI
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
(*With corrections suggested by the poet duly incorporated)
.jpg)
......................................................................................
* மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு: ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தை அடிப் படையாகக்கொண்டு அதன்மேல் கட்டமைக்கப்படும் கவிதை அந்த அடிப்படை விஷயம் புரிந்தாலொழிய புரிவது கடினம். உதாரணத்திற்கு, கர்நாடக சங்கீதம் தெரியாதவர்களுக்கு கவிதையில் பேசப்படும் ஒரு ராகம் எந்த மனவுணர்வைக் குறிக்கிறது என்று புரிவது கடினம். கவிஞர் பிரம்மராஜனின் கவிதைகளில் இப்படி நிறைய வரும். ஒரு கவிஞர் சொல்ல வந்த விஷயத்தை எளிமையாக, நேரிடையாக சொல்லக்கூடாதா என்று கேட்பது அபத்தம். ஒரு கவிதை அதிலுள்ள புரியாச்சொற்களை மீறி, உவமான உவமேயங்களை மீறி வாசிப்போரிடத் தில் ஆர்வத்தை ஏற்படுத் தும்போது, நல்ல கவிதையாக புரிபடும்போது அதிலுள்ள அந்தப் புரியா வார்த்தைக ளைப் புரிந்துகொள்ள முயல்வார் வாசகர். அப்படி முயலும் போது நிறைய புது விஷயங்களை நம்மால் அறிந்துகொள்ள முடியும். மொழிரீதியான பரிசோதனை என்பது மொழிவழியான படைப்புகளின் தவிர்க்க முடியாத ஒரு அங்கமே. அப்படித்தான் கவிஞர் தாமரை பாரதி யின் இந்தக் கவிதையும். அவர் அடிக் குறிப்பு தரவில்லை. நான் கூகுளிலி ருந்து எடுத்துப் போட்டிருக்கிறேன். ஃபெர்மியோன்ஸ், போஸோன்ஸ் பற்றியெல் லாம் கொஞ்சமாவது தெரிந்துகொண்டால்தான் சரியான ஆங்கில இணைபதங்களை மொழிபெயர்ப் பில் பயன்படுத்த முடியும். அப்படிக்கூட என் மொழி பெயர்ப்பில் சில பல போதாமைகள் இருப்பதா கவே உணர்கிறேன்.
...........................................................................................................................
FERMIONS AND BOSONS
(1)
In this love life
the Shadow particle
equalling my Mass
You
Are there
Or not
I am.
(2)
.Assuming of Being
And so being
What is in it?
Nothing.
3
Can there be an infinitesimal
Shadow particle
sans Mass?
3.
Don’t I live
Without your love
Or
Aren’t you living on ?
4.
When rings of Love
Expand in elliptic orbit
I, the shadow matter
as vision
Sitting at the last rim
At the utmost corner
the gravitational mass alone
keeps pulling on and on
5
In this life of sulking and pouting
Though there are millions of shadow particles
Wandering
Though we both are
Virtual Mass Shadow s
We revolve always
In opposing directions.
.பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து துகள்களும் ஃபெர்மியன்கள் மற்றும் போஸான்கள் என இரண்டு வகைப்படும். ஃபெர்மியன்கள் பருப்பொருட்களை உருவாக்குகின்றன. போஸான்கள் துகள்களுக்கு இடையே உள்ள விசைகளை கடத்துகின்றன. ஃபெர்மியன்கள் பவுலி விலக்குக் கொள்கையைப் பின்பற்றுகின்றன. போஸான்கள் ஒரே குவாண்டம் நிலையில் கூட்டமாக இருக்க முடியும்.
Note: All particles in the universe are classified as either fermions or bosons based on their quantum spin. Fermions make up matter and obey the Pauli Exclusion Principle (preventing two from occupying the same space). Bosons are force-carrying particles that can overlap and occupy the exact same quantum state
...................................................................................................................
ஃபெர்மியானும் போசானும்
***************************
1.
இக்காதல் வாழ்வில்
என் நிகர்
நிறை ஒத்த
நிழல் துகள்
நீ
இருக்கிறாயா
இல்லையா
நான்
இருக்கிறேன் .
2.
இருப்பதாக
எண்ணிக்கொண்டு
இருப்பதில்
என்ன
இருக்கிறது
ஒன்றுமில்லை
3.
மிக குறைந்த
மீச்சிறு
நிறையற்ற
நிழல் துகளொன்று
இருக்க முடியுமா?
உனதன்பில்லாத
நான் வாழவில்லையா?
இல்லை
நீதான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கவில்லையா?
4.
அன்பின் வளையங்கள்
நீள் வட்டப்பாதையில்
விரிவடைகையில்
கடைசி விளிம்பில்
கடைக்கோடியில் அமர்ந்து
உன்னைச் சுழலும்
கட்புலனாக
நிழல் துகள்
நான்.
ஈர்ப்பின் பொருண்மை மட்டும்
இழுத்துக்கொண்டு கிடக்கிறது
5.
இவ்வூடல் வாழ்வில்
கோடி கோடி
நிழல் துகள்கள்
உலவினும்
நாமிருவரும்
நிறை நிகர் நிழல்
துகள்களாயிருப்பினும்
சுழல்வதென்னவோ
எதிர் எதிர்
திசைகளில்தான்
-தாமரைபாரதி
2. PRETENSE
we see the unseeable mirror daily
We keep on telling that
we have never thought of hurting
even an Ant, Fly
and what not.
3. CAT’S TEETH
while scruffing the kittens
and proving different
while biting rats
- Cats using such teeth
are we indeed.
Tuesday, June 23, 2026
KANDARAADHITHAN
TWO POEMS BY
KANDARAADHITHAN
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
THANKSGIVING
Respected and Dear Friends, Well wishers,
Esteemed personalities
and the general masses
My humble pranams to one and all of thee
‘In this Life’ is the title given to me
Hence, in this life only after growing up
we come to know that we are indebted to many
too many.
Those who have educated us
Those who have guided us to get job
Those who had recommenedd
Those who told us ‘Do some business’
Those who suggested that we join hands and work
Those who while coming together just left
Those who asked me to read literature
Those who asked me to gain expereince
Those who asked me to read Kurunthogai
Those who gave Pura Naanooru, Aka Naanooru as gift
Those who took me in car to high class bar
Those who took me to faraway shrines
Those who shared my bed kepping teir hubbies in the dark
Those who interact maintaining a distance
as against sleeping with me
those who gave me loans
Those who firmly refused to give
Those who remain with you, so making life hell for you
Those who even from afar cause you troubles all the more
Those who so beheaded by me
Those who have pardoned me
Those who indulge in betraying
Those who do pimping
Making me stand in a crowd
and so introduced me to the district minister
Those who bought me quarter and Biriyan
In each and every village council meeting
Those who speak ill of friend’s family
when conversing with us
and, talk about our household with the friend
tose who left me in the lurch
who had come to the streets
those who had come up and returned the loan
those who had left our place once for all.
men of importance, men who think themselves of men of importance
those who remain neither here nor there
pretentious spiritual ones
Those in the next house, opposite house
who have no love lost for us
Relatives, Philanthrophists,
VolleyBall, Cricket, Badminton Club youths, old ones
Let them languish – so remaining caste-fanatics, party-men
Thugs, scoundrels, scums goondas cherished ones
relished friends, domestic women, family-men
For all these and more
under the title ‘In This Life’
Thanks a million I do offer.
நன்றி அறிவித்தல்
.............................................................
மெய்யன்பர்களே, தகைசால் பெருமக்களே
மற்றும் சாதாரண பொதுஜனங்களே
உங்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம்
”இந்தவாழ்வில்” என்பது எனக்கு
கொடுக்கப்பட்டுள்ள தலைப்பு
ஆகவே இந்த வாழ்வில்
வளர்ந்த பிறகுதான் நாம் எவ்வளவு பேருக்கு
நன்றிக்கடன் பட்டுள்ளோம் என்பது தெரிகிறது
படிக்க வைத்தவர்கள்
வேலைக்கு வழிகாட்டியவர்கள்
சிபாரிசு செய்தவர்கள்
தொழில் செய் என்றவர்கள்
ஒன்றாக இயங்கலாம் என்றவர்கள்,
ஒன்றுகூடும்போதே பிரிந்துபோனவர்கள்
இலக்கியம் படி என்றவர்கள்
அனுபவங்களைச் சேகரி என்றவர்கள்
குறுந்தொகையை மேற்கோள் காட்டியவர்கள்
புறநானூற்றை அகநானூற்றை அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தவர்கள்
காரில் உயர்ரக மதுவிடுதிக்குக் கூட்டிப்போனவர்கள்
தொலைதூரக் கோவிலுக்குக் கூட்டிப்போனவர்கள்
புருஷனுக்குத் தெரியாமல் படுக்கைக்கு வந்தவர்கள்
படுக்கைக்கு வந்ததுபோலயில்லாமல்
இடைவெளியுடன் பழகுபவர்கள்
கடன் கொடுத்தவர்கள்
கறாராகக் கொடுக்க மறுத்தவர்கள்
கூடவே இருந்து கழுத்தறுத்தவர்கள்
தூரச் சென்றும் கழுத்தறுப்பவர்கள்
என்னால் கழுத்தறுபட்டவர்கள்
என்னை மன்னித்தவர்கள்
காட்டிக்கொடுப்பவர்கள்,கூட்டிக்கொடுப்பவர்கள்
கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நிற்கவைத்து
மாவட்ட மந்திரியிடம் அறிமுகப்படுத்தியவர்கள்
ஒன்றியக்குழுக் கூட்டந்தோறும்
குவார்ட்டரும் பிரியாணியும் வாங்கிக்கொடுத்தவர்கள்
நம்முடன் நண்பரின் வீடு குறித்து புறம் சொல்பவர்கள்,
நண்பருடன் நம்வீடு குறித்து புறம் பேசுபவர்கள்
நடுத்தெருவில் விட்டவர்கள்
நடுத்தெருவிற்கு வந்தவர்கள்
முன்னேறி கடனடைத்தவர்கள்
ஊரைத் தலைமுழுகிப்போனவர்கள்,
ஊர்முக்கியஸ்தர்கள்,ஊர்முக்கியஸ்தர்களாக
தம்மைக் கருதிக்கொள்பவர்கள்
பட்டும் படாமல் இருப்பவர்கள்
பாசாங்கு ஆன்மீகவாதிகள்
நம்மை பிடிக்காத
எதிர்வீட்டு,பக்கத்துவீட்டுக்காரர்கள்
உறவினர்கள்,தானப்பிரபுக்கள்,
இலவச கண்சிகிச்சை சங்கத்தினர்கள்
பக்தசேவா சங்கத்தினர்கள்
”அடாவடிடா எங்கள் தலைவர்” சங்கத்தின்
வாலிபால் பேட்மின்டன் கிரிக்கெட்
கிளப் இளைஞர்கள்,கிழடுகள்
கிடந்துபோகட்டும் என விட்டிருக்கும்
சாதிவெறியர்கள்,கட்சிக்காரர்கள்,காலிகள்
பொறுக்கிகள்,ரவுடிகள்,அன்பர்கள்,
நண்பர்கள்,குடும்பஸ்திரீகள்,சம்சாரிகள்
உள்ளிட்டோருக்கு இந்த வாழ்வில்
என்ற தலைப்பில் என் நன்றிகள் பற்பல
கண்டராதித்தன்
(2)
True, something similar to the eminence
of your fascinating allurement
I could never have offered
to my eyes
During those nights
when the pristine poignance of your eyes
twining the voice of my angst
and wearing it in your feet sans anklets
In its silence that reverberate
Do you feel me
and my being apart
_ My Dearest....
உன் வசீகரத்தைப்
போலொரு
உன்னதத்தை
என்னால்
என் கண்களுக்கு
வழங்கியிருக்கவே
முடியாதுதான்
உன் கண்களின்
தீட்சண்யம் இம்சிக்கும் இரவுகளில்
எனது துக்கத்தின் குரலைக் கோர்த்து
கொலுசுகளற்ற உன்
பாதங்களில் அணிய
அதிரும் அதன் மௌனத்தில்
என்னையும் பிரிவையும்
ஸ்பரிசிக்கின்றாயா
என் செல்லமே
Subscribe to:
Posts (Atom)
