KAJURI PUVIRASHA

 A POEM BY

KAJURI PUVIRASHA

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

My dreams overflowing

blink alarmed as a child just learning to walk

In the streams churned in rusted brown

the mountain –rivers crystal-clear

alighting and sprinting

In crevices wails of bleeding pains….

moaning resounding growing into an uproar

turn quiet..

In dusk with black coating on dark red

salty eyelids soaked in pain swelling

With nights stretching

sliced muscles and the odour of flesh

translating themselves in the Cicada-screeches

The soul goes on singing ……..

Kajuri Puvirasha

பெருக்கெடுத்துக்கொண்டிருக்கும்

என் கனவுகள்

நடைபழகும் குழந்தையின் சாயலில் அதிர்ந்து விழிக்கின்றது....

பழுப்பில் துருவேறி கலங்கிய

ஓடைகளில் தெளிவுற்று மலையாறு இறங்கி ஓடிக்கொண்டிருந்தன...

பிளவில் ரத்தம் சொட்டும் வலியின்

ஓலங்கள்.....

முனகி அதிர்ந்து பேரிரைச்சலுற்று

அமைதியாகின்றன....

அடர்சிவப்பின் மேல் கருமைபூசி

சாயும் அந்தியில் வலியின்

உவர்ப்பு தோய்ந்த கண்ணிமைப்

பெருப்புக்கள்....

இரவுகள் நீள நீள வெட்டப்பட்ட

சதைகளும் நிண வாசங்களும்

சில்வண்டுக் கீச்சிடுதல்களில்

தம்மை மொழிபெயர்க்க ...

ஆன்மா இசைத்துக்கொண்டிருக்கிறது.....

கயூரி புவிராசா....

J.WAHABDEEN

A POEM BY

J.WAHABDEEN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THE CENTIPEDE INSIDE COCONUTSPATHE

Some went on seeing the stone of others

Forgetting to see their own.

The cat is grazing

Centipedes are born

all over the heart

being exported through the eyes.

Thirst devilish, unquenchable and

for the blood of others.

Ruby can shine radiantly inside a poor man

That would cause irritation to the centipede

Lying inside the spathe.

What for the coward needs

Another’s

Disc bulge treatment

Centipedes beware

Soon there might come a day

When the same spathe cuddling inside you

would beat you black and blue

பாளைக்குள் பூரான்.

- - - - - - - - - - - - - - - -

சிலர்

பிறர் கல்லையைப்

பார்த்துப் பார்த்தே தன் கல்லையை மறந்துவிட்டனர்;

பூனை மேய்கிறது.

மனம் முழுக்கப் பூரான்கள் உற்பத்தி

கண்கள் வழியாக ஏற்றுமதி.

அடுத்தவன் ரத்தத்தில்

ஆறாத பேய்வெறி.

ஏழைக்குள் ரத்தினம் சிரிக்கலாம்

அதனால்

பாளைக்குள் படுக்கும் பூரானுக்கு அரிக்கலாம்

கோழைக்கு எதற்கு

மற்றவனின்

முள்ளந்தண்டுச் சிகிச்சை?

பூரான்களே கவனம்

நீங்கள் சுருண்ட பாளையே

உங்களை அடிக்கும் காலம்

விரைவில்..

ஜே.வஹாப்தீன் –

KALA PUVAN

 A POEM BY

KALA PUVAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Is bird minus wings

Parrots captured in forest,

the hunter sells in the town

He severs their wings

for the fortune-teller to give predictions

The birds thus imprisoned in cages

forget the sky and the forest

In course of time

the parrots that come out of the cage

to give predictions

as soon as they take out a card

get into the cage and turn themselves into captives.

Worse still

as days pass they forget their inherent flying.

Women who turn cooks after wedding

do forget reading and learning

The parrots begin to live in the cages

being more comfortable than women.

In a way though the cages of women are bigger

than that of parrots

they find it difficult to fly.

Damned are these lot.

Till they die,

closed their cages remain.

Amen.

Kala Puvan

•

சிறகுகளற்றதா பறவை

காட்டில் பிடித்து வரும் கிளிகளை வேடன் நாட்டில் விற்கிறான்

ஜோசியக்காரர்கள் ஆருடம் சொல்வதற்கு

அவைகளின் சிறகுகளை வெட்டி விடுகிறான்

கூண்டில் அடைக்கப்பட்ட பறவைகள்

காலப்போக்கில் ஆகாசத்தையும் காட்டையும் மறந்துவிடுகின்றன

சிறு தானியங்களுக்காக கூண்டிலிருந்து

வெளியே வரும் ஆருடக் கிளிகள் சீட்டை எடுத்ததும்

கூண்டுக்குள் தாமே அடைபட்டுக் கொள்கின்றன

நாட்கள் செல்லச் செல்ல அவைகள் பறத்தலையும் மறந்து விடுகின்றன என்பது தான்

ஆகப் பெரும் கொடுமை

சமையல்காரிகளாக திருமணத்திற்கு பின் ஆகும் பெண்கள் வாசித்தலையும் ,படித்தலையும்

மறந்து தான் விடுகின்றனர்

கிளிகள் பெண்களை விட வசதியாகவே

கூண்டில் அடைபட்டு வாழத் தொடங்கிவிடுகின்றன

ஒரு வகையில் கிளிகளை விட

பெண்களின் கூண்டுகள் பெரிதாக இருந்தாலும்

பறக்க முடிவதில்லை

இப்படியான பெண்கள் பாவப்பட்டவர்களே

இவர்களின் கூண்டுகள் மரணிக்கும் வரை

திறக்கப்படுவதேயில்லை

ஆமென்.

கலா புவன் - லண்டன்

MALINI MALA

 A POEM BY

MALINI MALA

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Am standing on the shore.

My dream-drawn sea for the Time-fish to swim

is not to be seen.

Who would have stolen it

Where would it be hiding

Or who at all would have gulped it

Well, let the sea that would quench my thirst

get into my life’s shell

O, where at all it would have vanished

Here….here

In the salty taste of the water

flowing unleashed

with the corners of eyelids

where dream-dead black eyes

float in angst

bursting open _

the same flavour

Malini Mala

கரையில்

நின்றுகொண்டிருக்கிறேன்.

காலமீன் நீச்சலடிப்பதற்காய்

கனவில் வரைந்து வைத்த என்

கடலைக் காணவில்லை.

எவர் திருட நேர்ந்திருக்கும்

எங்கே ஒழிந்திருக்கலாகும்

அல்லது

யார் தான் அருந்தியிருக்கக் கூடும்.

உயிர்க்கூடு வரட்டும் என்

தாகத்தைத்தணிக்கும் கடல்

எங்கு தான் மறைந்திருக்கும்.

இதோ....இதோ...

கனவிறந்த

கருவிழிகள் மிதந்து துடிக்கும்

மடல்களின் ஓரங்கள்

உடைப்பெடுத்துப் பாயும்

நீரின் கரிப்பில்

அதே சுவை.....

MIZRA JABBAR

A POEM BY

MIZRA JABBAR

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

In the dark called aloneness

I lock all the doors meant for humans

From the resounding wine-cup

as a giant rock the beauty of black is burning

In moments when dream coming true becomes impossible

Leaving your kangaroo lap

in quiet courage

I jump into the sea

so full of noise.

During the snowy days the language of the soul

turns into frost

You come with the interpretations of dream

The poems of the soil that roll

as wave after wave foaming and

weighing heavy

would open their eyes for me.

An all too sweet loving voice heard from

pure- pristine

shines as the womanhood

of Mankind.

Mizra Jabbar

நான் தனிமை எனும் இருளில்

மனிதர்களுக்கான எல்லா கதவுகளையும்

பூட்டிக் கொள்கிறேன்

ஒலி எழுப்பும் மதுக்கிண்ணத்திலிருந்து

பெரும் பாறையென கறுப்பின் அழகு கனன்று கொண்டிருக்கிறது

கனவு பலிப்பது அசாத்தியமாகும் தருணங்களில்

உன் கங்காரு மடியை விட்டு ஓர் மௌனத் துணிச்சலோடு

இரைச்சல் நிறைந்த சமுத்திரத்தில்

குதிக்கிறேன்

ஆன்மாவின் மொழி பனிபெய்யும் நாட்களில்

உறைபனியாகிப் போகிறது

கனவுக்கான வியாக்கியானங்களோடு நீ வருகிறாய்

நுரை நுரையாய் கனத்துப் புரளும்

பூமியின் கவிதைகள் எனக்காய்

கண் திறக்கும்..

நிர்மலத்திலிருந்து கேட்கும் ஓர் மோகனக் குரல்

மானுடத்தின் பெண்மையாய் மிளிர்கிறது...

#மிஸ்ரா_ஜப்பார்

YUGA YUGAN[RENGARAJAN VEERASAMY]

 A POEM BY

YUGA YUGAN

[RENGARAJAN VEERASAMY]

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

That day our world was rectangular.

There was no jungle

We became the inhabitants of the wilderland

and wandered

There was no sea where waves lash

We turned whales and swam

No mounts there

Breathless we scaled the summit

and felt elated

No waterfalls _

Receiving shower at the peak

we revelled

Sky there wasn’t _

With wings aching we flew high

Moon there wasn’t _

Creating Full Moon

with the move of one finger and

New moon with another move

we played to our heart’s content.

No stars there _

adorning us with each other we rejoiced.

Alas, why the life-span of that Wonderland

had to be just the size of

a lone little drop of nectar ?

I don’t understand…..

Rengarajan Veerasamy

அன்று நம் உலகம்

செவ்வகமாக இருந்தது

அங்கு காடுகளில்லை

நாம் வனவாசியாகி உலாவினோம்

அலையாடும் கடலில்லை

திமிங்கலாமாகி நீந்தினோம்

மலைகளேதுமில்லை

மூச்சு முட்ட

முடி தொட்டு மகிழ்ந்தோம்

அருவிகளில்லை

உச்சியில் நீர்வாங்கித் திளைத்தோம்

வானமில்லை

சிறகு வலிக்கப் பறந்தோம்

அங்கு நிலவில்லை

விரலின் ஓரசைவுக்கு பௌர்ணமியையும்

மறு அசைவுக்கு அமாவாசையையும்

செய்து விளையாடினோம்

நட்சத்திரங்களில்லை

நம் உடல் சூடி மகிழ்ந்தோம்

அந்த அற்புத உலகின் ஆயுள்

அமிழ்தின் துளியளவோடு.

முடிந்திருக்க வேண்டியதில்லை.

-யுகயுகன்

PRABHA ANBU

 A POEM BY

PRABHA ANBU

 Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

In time immortal

in a tune unparalleled

I am going to compose you.

Your memories weighing heavy

as the smithereens of my smile

embrace me and go into hiding.

As the soil so drenched

bearing dumb wound

a young woman with heart still

childlike.

As snake speeding past noiselessly

I string the silent tune.

In this cosmic wait

the heart grown weary

searching for you with overflowing love

bursts as ‘Ilavampanju’ and flies

At the corner of the road stretching on

your memories as the aroma of herbs

spotless

As like wooden chips

stuck on the beak of woodpecker

your form is blended in my dream too

the joy of victory comes true.

In the breeze quivering with

the fragrance of ‘Kaasithumbai’

bearing your memories that keep springing

as the child that go seeking the spectacular scenes

even after the close of the grand festival

She…….l

பிரபா அன்பு

•

நித்திய காலத்தில்

அதியுன்னதமான ஒரு ராகத்தில்

உனை மீட்டப் போகின்றேன்

என் புன்னகையின் சிதிலங்களாக

கனத்துக் கிடக்கும் உன் நினைவுகள்

ஆலிங்கனம் செய்து மறைந்து

கொள்கின்றன

ஈரம் கோர்த்த நிலமாக

ஊமைக் காயம் சுமந்து

பிஞ்சு மனம் மாறாத பாவையாய்

சத்தமின்றி ஓடும் சர்ப்பத்தைப்போல்

மௌன ராகம் மீட்டுகிறேன்

இப் பிரபஞ்சக் காத்திருப்பில்

நேசப் பிரவாகத்தோடு

உனைத்தேடிக் களைத்துப்போன மனம்

இலவம் பஞ்சாக வெடித்துப் பறக்கிறது

நீண்டு செல்லும் பாதையோரத்தில்

என் தேடல்களுக்குள்

இலக்கணப் பிழையின்றி

மூலிகை வாசமாக உன் நினைவுகள்

மரங்கொத்திப் பறவையின் சொண்டில்

ஒட்டிக் கொண்ட மரத் துகள்களாய்

என் சொப்பனத்திலும் உன் உருவம்

கலந்ததால்

வெற்றிக்கனி பறித்த மகிழ்ச்சி

காசித்தும்பையின் வாசனையோடு

சிலிர்த்திடும் தென்றலில்

சுணைக்கும் உன் நினைவுகளை சுமந்து

திருவிழா முடிந்தும் காட்சியைத் தேடும்

சிறுபிள்ளையாய் இவள்....

பிரபாஅன்பு

KAZHAARAM THULAALALINGAN

 A POEM BY

KAZHAARAM THULAALALINGAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Faces like paper-slips

left behind forgetfully

at the library of Memory.

In the search of the aged brain

some easy to retrieve

many despite diving deep

remain elusive

Hyaloid – the transparent membrane

would show the one between the two

in different hues.

Once it is torn and thrown

the lines drafted by the creator

shrink anon.

ஞாபக நூலகத்தில்

மறந்து வைக்கப்பட்ட

துண்டுச்சீட்டு போன்ற முகங்கள்

வயோதிக மூளைத் தேடலில்

எளிதில் கிட்டிடும் சில

ஆழச்சென்றும் அகப்படா பல

இரண்டிற்கும் இடையிலான ஒன்றை

ஒவ்வொரு மாதிரியாய் காட்டும்

கண்ணாடித்தாள்கள்

கிழித்தெறிந்ததும்

சுருங்கிக் கொள்கின்றன

படைத்தவன் வடித்த வரிகள்

- கழாரம் துலாலிங்கன்