TWO POEMS BY
VATHILAIPRABHA
Rendered in English by Latha Ramakrishnan (* First Draft)
(1)
He felled the tree
With two huge tusks
an elephant fell down
Using giant lorries
He removed those elephants
That lay there with there bellies
ripped open
They were elephants that
blessed him
placing their trunk on his head
It is the same he thus blessed
every time
is felling them and slicing them.
Still more trees all over the jungle
serenely blessing.
*POEM WRITTEN FOR WORLD ELEPHANT DAY
★
மரத்தை வெட்டிச் சாய்த்தான்
இரண்டு பெரிய தந்தங்களோடு
ஒரு யானை வீழ்ந்தது.
வயிறு பிளந்து வீழ்ந்துகிடந்த யானைகளை
பெரும் லாரிகளைக் கொண்டு
அப்புறப் படுத்தினான்.
தலைமீது தும்பிக்கை வைத்து
அவனை ஆசீர்வதித்த யானைகள் அவை.
ஒவ்வொரு முறையும்
ஆசீர்வதிக்கப் பட்டவன்தான்
வெட்டி வீழ்த்துகிறான்.
இன்னமும் வனம் முழுக்க மரங்கள்
ஆசீர்வதித்தபடி.
வதிலைபிரபா
*உலக யானைகள் தினத்திற்கான கவிதை
(2)
Just as the flight of butterfly.
It bids farewell to the wind.
To that stalk too that held it last
Why even to the plant that has made it wither
He who watered would come.
For any and everyone having soft heart
with no venom mixed.
Silent it remains
for the sake of slipping down.
The blossom that doesn’t refute
No matter for whom or what
For whom it is waiting still
Will the insects that relished honey
come?
‘Oh, you blooming face’
How can he henceforth write so ?
In the consummation of the final journey
the flower slides its soft body.
Causing grand vibrations
the buds break out!
அந்தப் பூ உதிரத் தொடங்குகிறது
வண்ணத்துப் பூச்சியின் பறத்தலைப் போல.
காற்றிடம் விடைபெறுகிறது
கடைசியாக தாங்கிப்பிடித்த
அதன் காம்பிடமிருந்தும்.
ஏன் வாழ்வழித்த அதன் செடியிடம் கூட.
தண்ணீர் ஊற்றியவன் வருவான்.
துளிவிசம் கலக்காத
மென்மனம் கொண்ட எவனுக்கும்.
தன் உதிர்தலின் பொருட்டு
மௌனமாய் இருக்கிறது.
எதன்பொருட்டும் மறுதலிக்காத பூ
இன்னும் யாருக்காக காத்திருக்கிறது.
தேனுண்ட பூச்சிகள் வருமா?
'மலர்ந்த முகமே' என்று
இனி எப்படி எழுதுவான் அவன்?
இறுதிப் பயணத்தின் நிறைவில்
தன் மென்உடலைச் சரிக்கிறது பூ
பெரும் அதிர்வுகளை எழுப்பியபடி
வெடிக்கின்றன மொட்டுகள்!
வதிலைபிரபா
.jpg)
No comments:
Post a Comment