NESAMITRAN

 A POEM BY 

NESA MITRAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Knowing fully well that they would break 

We buy dolls and give 

Don’t we know the life-time of

plucked flower 

let it spread its scent 

till that moment.

Is it not  for that short-lived joy

we climb thousand steps –

and see a face there  

Is it not for that transient heaven

we die a thousand deaths 

and resurrect ourselves

Is it not for that minuscule  momentary

Kiss

that we live on

Not swallowing the poison 

in the larynx?

And also, My Friend

Is it not with the demons

offering us crescent moments

that would force us to say

‘It would be sheer bliss to die now’

that we have pledged our lifelines -

And how?!

உடையத்தான் போகிறது என்பதை

தெரிந்தேதான் வாங்கிக் 

கொடுக்கிறோம்

பொம்மைகளை 

கிள்ளப்பட்ட மலரின் 

ஆயுள் தெரியாதா

அதுவரை மணக்கட்டுமே

அந்த கொஞ்சநேர சந்தோஷத்திற்குதானே

ஆயிரம் படியேறி ஆங்கோர்

முகம் பார்க்கிறோம் 

அந்த கொஞ்சநேர சொர்க்கத்திற்குதானே

செத்துச் செத்து பிழைக்கிறோம்

அந்த குறுநொடி முத்தத்திற்குத்தானே

தொண்டைக்குழி நஞ்சை விழுங்காமல் வாழ்கிறோம் 

மேலும் இக்கணமே சாகலாம் போல

என்று சொல்லத்தூண்டும்  பிறைநொடிகள் தரும் 

பிசாசுகளிடம்தானே 

ஆயுள்ரேகைகளை அடமானம் 

வைத்திருக்கிறோம் சகா

நேசமித்ரன்