PAADHASAARI VISWANATHAN

 FOUR POEMS BY 

PAADHASAARI VISWANATHAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

(1)

In women’s tears

there could be trickery at times

But man’s tears don’t pretend ever.

By and large

In the hushed up sobs of man

Tears would burn with 

the pulsating heat of veracity, for sure.

பெண் அழுகையில் 

சிலபோது அதில் 

பசப்பல் இருக்கக் கூடும்..

ஆனால் ஒருபோதும் 

ஆண் அழுகையில் பாசாங்கு இருக்காது தானே?

பொதுவாக 

ஆணின் 

வாய் பொத்தின 

கேவலில் 

சத்தியத்தின்உயிர்வெம்மையுடன் கண்ணீர் சுடும்.

(2)

Stench unbearable yet it is manure

Organic manure that decays to help crops

Flourish and so live on….

Stench horrendous

for you alone

Not for the seeds

Stench horrendous

All the same

It is care; vigour

கடும் துர்நாற்றம், ஆனாலும் அது உரம்..

தான் மட்கி பயிர் செழிக்க உயிர் வளர்க்கும் இயற்கைஉரம்..

கடும் துர்நாற்றம் 

உனக்குத் தான்

விதைகளுக்கில்லை 

கடும் துர்வாடை 

ஆனாலும் அது 

கருணை உரம்

(3)

Man has

The House of Heart

Forever holding it as his belonging

He suffers  day in and day out….

At times

even other’s house

He assumes to be his

and thereby undergoes 

sufferings utmost.

மனிதனுக்கு உண்டு 

மனவீடு 

மனவீட்டை எந்நேரமும் 

சொந்தம் கொண்டாடித் துயர் அடைகிறான்..

சில வேளைகளில் அடுத்தவர் மனவீட்டையும் 

சேர்த்துச் சொந்தம் கொண்டாடி 

அடங்காத்துயர் 

அடைகிறான்

(4)

Earth-like

Our heart is

In incline

It circles itself

and others too

Just as Earth

heart too

has shadow

But Earth-like endurance

heart lacks – Alas.

பூமி போலானது 

நமது மனம் -

சாய்வில் 

தன்னைத் தானே சுற்றிக்கொண்டு, 

பிறனையும் சுற்றிவருகிறது.. 

பூமிக்கு போல

மனதுக்கும் 

நிழல் உள்ளது 

பூமி போலான 

பொறுமை தான் 

மனதுக்கில்லை