NIZAM SYED

 THREE POEMS BY 

NIZAM SYED

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

My photograph 

with weapon in hand

in different angles

go out as news many

For you

I deserve to be killed

Kneeling down

Tying my hands at the nape

before setting right the armament

full of shells

Just go to my house and see

For some time

You wouldn’t be able to cross my destinies.

 They all brim with the stench of dead bodies 

If possible

please retrieve and hand over the 

corpses of children

buried in ruins.

கையில் 

ஆயுதம் தாங்கிய

என் நிழற்படம் 

வேறு வேறு கோணங்களில் 

வெவ்வேறு செய்திகளாக 

வெளியேறுகிறது 

உங்களை பொருத்தவரையில் 

கொல்லப்பட வேண்டும் 

மண்டியிட்டு 

கைகளை பிடரியில் கட்டி

தோட்டாக்கள் நிறைந்த ஆயுதத்தை சரிசெய்யும் முன்

என் வீட்டிற்குள் 

சென்று பாருங்கள் 

உங்களால் சற்று நேரம் 

என் வீதிகளையே கடக்க இயலாது 

அவ்வளவும் பிண நெடி

முடியுமெனில் இடிபாடுகளில் புதைந்த

குழந்தைகளின் 

சடலங்களை மீட்டு தாருங்கள்.

-நிஜாம் சையத்

(2)

For getting lost

a small sorrow proved suffice

The image seen in the piece of glass 

broken in a terrible fall

none wants to celebrate.

Karmic fault

would make us stand forsaken

thus.

Exiting is not so easy

If there are no hues

suiting your whims and fancies

 -no issues

I will be a strand of feather 

wandering directionless 

along the wind’s course.

தொலைந்து போவதற்கு 

போதுமானதாக இருந்தது சிறு துயர் 

பெரும் வீழ்ச்சியில்

உடைந்த கண்ணாடி சில்லில் தெரியும் 

பிம்பத்தை

யாரும் கொண்டாட விரும்புவதில்லை 

கர்ம பிழை 

இப்படி தான் 

நிராயுதபாணியாக நிற்க வைக்கும் 

அவ்வளவு எளிதல்ல 

திரும்புதல் 

உங்கள் 

விருப்பங்களுக்கு ஏற்ற நிறங்கள் 

இல்லாத பட்சத்தில் 

காற்றில் 

திசையற்று திரியும் 

இறகாக இருந்து விட்டு போகிறேன்.

-நிஜாம் சையத்

(3)

Those who rarely visited

had come

Welcoming them with a smile

Playing the ideal host

offering them hot Tea

We were chitchatting.

The Alarm didn’t sound in time.

Getting ready all too hurriedly

I came to office

During the Tea-break

I remembered.

Wonder what they did….

Those visited in my dream.

வராதவர்கள் 

வந்திருந்தார்கள் 

ஒரு புன்சிரிப்புடன் வரவேற்று

தேனீர் உபசரித்து  பேசிக்கொண்டிருந்தோம் 

அலாரம் அடிக்க 

நேரம் தவறி இருந்தது 

அவசர அவசரமாக புறப்பட்டு 

அலுவலகம் வந்தேன் 

தேனீர் இடைவேளையில் தான் 

ஞாபகம் வந்தது

என்ன செய்தார்களோ..

கனவில் வந்தவர்கள்.

நிஜாம் சையத்