KANDARAADHITHAN

 TWO POEMS BY

KANDARAADHITHAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THANKSGIVING

Respected and Dear Friends, Well wishers,

Esteemed personalities

and the general masses

My humble pranams to one and all of thee

‘In this Life’ is the title given to me

Hence, in this life only after growing up

we come to know that we are indebted to many

too many.

Those who have educated us

Those who have guided us to get job

Those who had recommenedd

Those who told us ‘Do some business’

Those who suggested that we join hands and work

Those who while coming together just left

Those who asked me to read literature

Those who asked me to gain expereince

Those who asked me to read Kurunthogai

Those who gave Pura Naanooru, Aka Naanooru as gift

Those who took me in car to high class bar

Those who took me to faraway shrines

Those who shared my bed kepping teir hubbies in the dark

Those who interact maintaining a distance

as against sleeping with me

those who gave me loans

Those who firmly refused to give

Those who remain with you, so making life hell for you

Those who even from afar cause you troubles all the more

Those who so beheaded by me

Those who have pardoned me

Those who indulge in betraying

Those who do pimping

Making me stand in a crowd

and so introduced me to the district minister

Those who bought me quarter and Biriyan

In each and every village council meeting

Those who speak ill of friend’s family

when conversing with us

and, talk about our household with the friend

tose who left me in the lurch

who had come to the streets

those who had come up and returned the loan

those who had left our place once for all.

men of importance, men who think themselves of men of importance

those who remain neither here nor there

pretentious spiritual ones

Those in the next house, opposite house

who have no love lost for us

Relatives, Philanthrophists,

VolleyBall, Cricket, Badminton Club youths, old ones

Let them languish – so remaining caste-fanatics, party-men

Thugs, scoundrels, scums goondas cherished ones

relished friends, domestic women, family-men

For all these and more

under the title ‘In This Life’

Thanks a million I do offer.

நன்றி அறிவித்தல்

.............................................................

மெய்யன்பர்களே, தகைசால் பெருமக்களே

மற்றும் சாதாரண பொதுஜனங்களே

உங்கள் அனைவருக்கும் வணக்கம்

”இந்தவாழ்வில்” என்பது எனக்கு

கொடுக்கப்பட்டுள்ள தலைப்பு

ஆகவே இந்த வாழ்வில்

வளர்ந்த பிறகுதான் நாம் எவ்வளவு பேருக்கு

நன்றிக்கடன் பட்டுள்ளோம் என்பது தெரிகிறது

படிக்க வைத்தவர்கள்

வேலைக்கு வழிகாட்டியவர்கள்

சிபாரிசு செய்தவர்கள்

தொழில் செய் என்றவர்கள்

ஒன்றாக இயங்கலாம் என்றவர்கள்,

ஒன்றுகூடும்போதே பிரிந்துபோனவர்கள்

இலக்கியம் படி என்றவர்கள்

அனுபவங்களைச் சேகரி என்றவர்கள்

குறுந்தொகையை மேற்கோள் காட்டியவர்கள்

புறநானூற்றை அகநானூற்றை அன்பளிப்பாகக் கொடுத்தவர்கள்

காரில் உயர்ரக மதுவிடுதிக்குக் கூட்டிப்போனவர்கள்

தொலைதூரக் கோவிலுக்குக் கூட்டிப்போனவர்கள்

புருஷனுக்குத் தெரியாமல் படுக்கைக்கு வந்தவர்கள்

படுக்கைக்கு வந்ததுபோலயில்லாமல்

இடைவெளியுடன் பழகுபவர்கள்

கடன் கொடுத்தவர்கள்

கறாராகக் கொடுக்க மறுத்தவர்கள்

கூடவே இருந்து கழுத்தறுத்தவர்கள்

தூரச் சென்றும் கழுத்தறுப்பவர்கள்

என்னால் கழுத்தறுபட்டவர்கள்

என்னை மன்னித்தவர்கள்

காட்டிக்கொடுப்பவர்கள்,கூட்டிக்கொடுப்பவர்கள்

கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நிற்கவைத்து

மாவட்ட மந்திரியிடம் அறிமுகப்படுத்தியவர்கள்

ஒன்றியக்குழுக் கூட்டந்தோறும்

குவார்ட்டரும் பிரியாணியும் வாங்கிக்கொடுத்தவர்கள்

நம்முடன் நண்பரின் வீடு குறித்து புறம் சொல்பவர்கள்,

நண்பருடன் நம்வீடு குறித்து புறம் பேசுபவர்கள்

நடுத்தெருவில் விட்டவர்கள்

நடுத்தெருவிற்கு வந்தவர்கள்

முன்னேறி கடனடைத்தவர்கள்

ஊரைத் தலைமுழுகிப்போனவர்கள்,

ஊர்முக்கியஸ்தர்கள்,ஊர்முக்கியஸ்தர்களாக

தம்மைக் கருதிக்கொள்பவர்கள்

பட்டும் படாமல் இருப்பவர்கள்

பாசாங்கு ஆன்மீகவாதிகள்

நம்மை பிடிக்காத

எதிர்வீட்டு,பக்கத்துவீட்டுக்காரர்கள்

உறவினர்கள்,தானப்பிரபுக்கள்,

இலவச கண்சிகிச்சை சங்கத்தினர்கள்

பக்தசேவா சங்கத்தினர்கள்

”அடாவடிடா எங்கள் தலைவர்” சங்கத்தின்

வாலிபால் பேட்மின்டன் கிரிக்கெட்

கிளப் இளைஞர்கள்,கிழடுகள்

கிடந்துபோகட்டும் என விட்டிருக்கும்

சாதிவெறியர்கள்,கட்சிக்காரர்கள்,காலிகள்

பொறுக்கிகள்,ரவுடிகள்,அன்பர்கள்,

நண்பர்கள்,குடும்பஸ்திரீகள்,சம்சாரிகள்

உள்ளிட்டோருக்கு இந்த வாழ்வில்

என்ற தலைப்பில் என் நன்றிகள் பற்பல

கண்டராதித்தன்

(2)

True, something similar to the eminence

of your fascinating allurement

I could never have offered

to my eyes

During those nights

when the pristine poignance of your eyes

twining the voice of my angst

and wearing it in your feet sans anklets

In its silence that reverberate

Do you feel me

and my being apart

_ My Dearest....

உன் வசீகரத்தைப்

போலொரு

உன்னதத்தை

என்னால்

என் கண்களுக்கு

வழங்கியிருக்கவே

முடியாதுதான்

உன் கண்களின்

தீட்சண்யம் இம்சிக்கும் இரவுகளில்

எனது துக்கத்தின் குரலைக் கோர்த்து

கொலுசுகளற்ற உன்

பாதங்களில் அணிய

அதிரும் அதன் மௌனத்தில்

என்னையும் பிரிவையும்

ஸ்பரிசிக்கின்றாயா

என் செல்லமே

MARIMUTHU SIVAKUMAR

 A POEM BY

MARIMUTHU SIVAKUMAR

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

AN APPEAL

In front of

the idol

that has a thin smile left on its lips

I sit

Have you seen the way

the sacredness of saffron cloth

being torn to shreds

in those plays staged

with you as the set-property?

Did you see it all….?

You are always submerged in

meditation

She waiting for thy return

has at last learnt to live for herself

You are an offering dedicated to the world

Just open your eyes a little

and see the atrocities around.

You would realize the pain and anguish of people….

See the world

that

using your sermons

playing havoc in preserving the Panchsheel.

Finally,

I appeal to thee

Turn into stone

those who stain your sermons

That alone

would bring

Freedom anew

to those who follow thee.

.................................................................................................

*Panchsheel, or the "Five Principles of Peaceful Coexistence," are foundational foreign policy principles formulated by India and China in 1954 to govern international relations. Derived from Sanskrit meaning "five virtues," they promote non-aggression, non-interference, and mutual respect for sovereignty

...................................................................................

விண்ணப்பம்.

சிறு புன்னகை மட்டுமே

உதடுகளில் மீதமிருக்கும்

சிலை முன் அமர்கிறேன்.

உன் சிலைகளை வைத்து நடத்திய நாடகங்களில்

காவி உடையின் மகிமை கிழிந்ததை கண்டீரா..

எப்போதும் தியானத்தில் இருக்கிறாய்...

உன் வரவை எதிர்பார்த்திருந்தவள் தனக்காக வாழ பழகிக் கொண்டாள்...

நீ உலகத்துக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்டவன்...

கொஞ்சம் கண்களை திற...

கொஞ்சம் அதர்மங்களைப் பார்...

மக்களின் வேதனைகள் புரியும்.

உன் போதனைகளை வைத்து

பஞ்ச சீலங்களை கலக்கப்படுத்தும்

உலகினை பார்...

இறுதியாக விண்ணப்பம்...

உன் போதனைகளை களங்கப்படுத்தும்

அயோக்கியர்களை கல்லாய் சமைத்துவிடு...

அதுவே

உன்னை பின்பற்றும் மக்களுக்கு

புதிய விடுதலை தரும்...

~~~~~~~~

மாரிமுத்து சிவகுமார்

MADHUSUDHAN SUKUMARAN

 A POEM BY

MADHUSUDHAN SUKUMARAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

I am an animal

The identity of my being

Is not lost

the flesh charred and burnt

by the Forest Fire

is not what I require

nor am I a species

feeding on the leftovers.

Smelling blood

And tearing flesh

In uncompromising hunt

Is what I am used to

Throbbing nerves

Trembling and turning still

Gives me intense thrill.

I am an artist-par-excellence

Who enjoys the sound of death

Asmusic divine.

With the primordial flame of my hunger

raging

leaving the jungle

I entered the city

Thousands of animals there

With the striking resemblance of my bloody venom

Thousands of animals there

Everywhere.

நானொரு மிருகம்.

என் இருப்பின் அடையாளம்

தொலைந்து போகவில்லை.

காட்டுத்தீ பொசுக்கிய

கருகிய மாமிசமல்ல என் தேவை.

மிஞ்சியது போதுமென ஏற்கும்

எச்சில் மிருகமுமல்ல நான்.

சமரசமற்ற வேட்டையில்

குருதி முகர்ந்து

நகங்கள் பதித்து

தசை கிழிக்கும் பழக்கம் எனக்கு.

துடிக்கும் நரம்புகள்

நடுங்கி அடங்குவது

நிரம்பப் பிடிக்கும்

மரணத்தின் ஓசையை

இசையென ரசிக்கும்

மகாக்கலைஞன் நான்.

என் பசியின் ஆதி தழல்

கனன்றெரிய

வனம் நீங்கி நகர் புகுந்தேன்

என் குரூரம் கொப்பளிக்கும்

அதே சாயலில் ஆயிரம் மிருகங்கள்.

*****

மதுசூதன் சுகுமாரன்

IYARKKAI

A POEM BY

IYARKKAI

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

MOON MEDICINAL

D

Reflecting on Moon

in Darkness Absolute

is consummate

Just as playfully placing the foot

on the belly of the lying Mani

we can do in the moonlight.

Just as

Mani not knowing any difference between

legs and hands

lying stretched with face up

and showing its belly

seeking comfort

the pale Blue radiance would

start spreading from the feet

The well in the garden

with its one track

getting submerged in the moon.

Yet, going outside then

and drinking a mugful of water

so cool we can stand

as the very moon.

We need Darkness

Reflection on Moon

and the Moon.

நிலவு மருந்து

*****************

- இயற்கை

அந்தகாரத்தின் நிலவு ஞாபகம்

ஒரு பூரணம்.

படுத்துக் கிடக்கும் மணியின் வயிற்றில்

செல்லமாய்க் கால் வைப்பது போல

நிலவொளியில் பதியலாம்

கால் கை என்றறியாத

மணி

மல்லாந்து சௌகரியத்திற்காக

வயிற்றைக் காண்பிப்பது போல

வெளிர்நீல வெளிச்சம்

பாதங்களிலிருந்து பரவிச் செல்லும்.

தோட்டத்துக் கிணறு

ஒரு வழி

நிலவில் மூழ்க.

ஆனால் ஒரு குவளைத் தண்ணீரை

அப்போது வெளியில் சென்று

அருந்த

சில்லென்று

நிலவாய் நிற்கலாம்.

அந்தகாரம் வேண்டும்

நிலவின் ஞாபகம் வேண்டும்.

நிலவு வேண்டும்.

K.PUNITHAN

 A POEM BY

K.PUNITHAN

(PUNITH PUNI)

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

HERONS

Mossy pond

Two white ducks,

bought and brought,

feeding on the insects

slowly removed the moss

spread on the water surface.

Just as a pond

wiping its own countenance.

By its side

flowers of myriad colours

bloomed in abundance.

Plantain trees stood

leaning against wind’s shoulder.

At that corner

two herons

grazing aloneness

walked on slowly.

In the stagnant field

that has brought down

the Sky’s Blue

as rainwater

They with their footprints

wrote poetry.

Now I realized -

This earth is but

the fantasy of

Two Birds.

கழுத்தாளர்கள்

பாசி படர்ந்திருந்த குளம்.

விலைக்கு வாங்கி வந்த

இரு வெண் வாத்துகள்—

பூச்சிகளைத் தின்றபடி

நீரின் மேல் படர்ந்த பச்சையை

மெதுவாக அகற்றின.

ஒரு குளம்

தன் முகத்தைத் தானே

துடைத்துக் கொள்வது போல.

அதன் அருகே

வண்ணப்பூக்கள் அதீதமாக மலர்ந்தன.

வாழைமரங்கள்

காற்றின் தோளில் சாய்ந்து நின்றன.

அந்த ஓரத்தில்

இரண்டு கழுத்தாளர்கள்—

தனிமையை மேய்த்தபடி

மெதுவாக நடந்தார்கள்.

வானத்தின் நீலத்தை

மழைநீராக இறக்கி வைத்திருந்த

தேங்கிய வயலில்

அவை காலடிச் சுவடுகளால்

கவிதை எழுதின.

அப்போது புரிந்தது—

இரண்டு பறவைகளின்

கற்பனைதான்

இந்த பூமி.

தேங்கிய நீரில்

தலைகுனிந்து பார்த்தபோது

புத்தரின் அரண்மனை

அமைதியாக மிதந்தது.

— க. புனிதன்

DEEN GAFOOR

 A POEM BY

DEEN GAFOOR

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

TODAY A THRESHOLD I AM

Today I stand as a threshold.

Inside, days bygone

go on shrinking

and are sleeping inside an

earthen pot.

Outside, new roads

going beyond my legs

are running somewhere.

A crow

sitting on my shoulder

has forgotten the story of yesterday

entirely.

The rain tried to pour down

but the sky stood still today

i tried to speak

words inside my mouth

turned into dust

One and all

go past me.

None remembers

the threshold

But

Only at night

an old shadow come

and opening me

leaves in silence.

At that time

I am no human

Nor poetry

I become a memory

Left behind.

இன்று நான் ஒரு வாசல்

•••

இன்று நான் ஒரு

வாசலாக நின்றிருக்கிறேன்.

உள்ளே பழைய நாட்கள்

சுருங்கி சுருங்கி

ஒரு மண்சட்டியில் உறங்குகின்றன.

வெளியே புதிய வீதிகள்

என் கால்களைத் தாண்டி

எங்கோ ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன.

ஒரு காகம் என் தோளில் அமர்ந்து

நேற்றைய கதையை

முழுதாக மறந்துவிட்டது.

மழை பெய்ய முயன்றது

ஆனால் வானம் இன்று

அசைவற்று இருந்தது.

நான் பேச முயன்றேன்

சொற்கள் என் வாய்க்குள்

தூசியாக மாறின.

என்னைக் கடந்து

எல்லோரும் செல்கிறார்கள்.

யாரும் வாசலை

நினைவில் வைத்துக் கொள்வதில்லை.

ஆனால்

இரவில் மட்டும்

ஒரு பழைய நிழல் வந்து

என்னைத் திறந்து பார்த்து

மௌனமாகப் போகிறது.

அப்பொழுது

நான் மனிதன் அல்ல

கவிதை அல்ல

விட்டுச் செல்லப்பட்ட

ஒரு நினைவாக மாறுகிறேன்.

•••

டீன் கபூர்