SRINIVASAN ARUNACHALAM

 POEMS BY 

SRINIVASAN ARUNACHALAM

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

1.

Even goddesses

born as the incarnation 

of fierce rage and aggression

eventually have to appear

 peace-personified  - Oh Dear!

ஆக்ரோச அவதாரம் எடுக்கும்

பெண் தெய்வங்கள்கூட

கடைசியில்

சாந்தமாகத்தான்

காட்சியளிக்க வேண்டியதாயிருக்கிறது.

2.

Spreading his own self

slept off

the mat vendor

thoroughly fatigued.

தன்னை விரித்துப் போட்டுக்கொண்டு

கண்ணயர்ந்தார்

களைத்துப்போன

பாய் வியாபாரி.

3.

Hey you, asking me

‘Why go on writing  

on  Love

even now

Is it fair?

Don’t you breathe the 

same air?

“இப்போதும் காதலையே எழுதுகிறாய்” என்பவனே—

நீயோ

எப்போதும்

காற்றைத்தானே

சுவாசிக்கிறாய்!

4.

Sometimes

Forgetting the Truth

They utter lies.

Sometimes 

Forgetting oneself

They speak the truth.

Otherwise –

All are

Of course Harichandras!

சில சமயம்

மெய் மறந்து

பொய் பேசுகின்றனர்.

சில சமயம்

மெய் மறந்து

மெய் பேசுகின்றனர்.

மற்றபடி—

எல்லோரும்

ஹரிச்சந்திரரே!

5.

Don’t be a model

For one and all

Don’t be an example 

For one and all

Don’t be an open book

Giving away lavishly

 your experiences

in a sweep

The Demo car 

always gets sold

as an automobile second hand.

எல்லோருக்கும் முன்மாதிரியாக இருக்காதீர்.

எடுத்துக்காட்டாய் திகழாதீர்.

அனுபவங்களை

திறந்த புத்தகமாய்

வாரி வழங்காதீர்.

டெமோ கார்—

எப்போதும்

இரண்டாந்தரமாகத்தான்

விலை போகிறது.

6.

These days

I don’t worry afresh

For

Have grown old

The old worries too..

இப்போதெல்லாம்

புதிதாய் கவலைப்படுவதில்லை.

வயதாகிவிட்டது—

பழைய கவலைகளுக்கும்.

7.

I, The Doctor

Hereby declare

 _ The patience saved

needs treatment ever 

But, the patient dead and gone

requires treatment

only till death. Amen.

மருத்துவராகிய நான்—

பிழைக்கின்ற நோயாளிக்கு

பிழைத்த பின்பும்

சிகிச்சை தேவை.

இறக்கின்ற நோயாளிக்கு

இறக்கும்வரை மட்டுமே

சிகிச்சை தேவை.

8.

 In poems starting with I and Mine

Don’t search for Me_

You won’t get me.

You might be found.

Your Cross

I bear in my name.

Bear yours

In my name.

‘நான்’, ‘எனது’ என்று தொடங்கும்

கவிதைகளில்

என்னைத் தேடாதீர்கள்—

கிடைக்கமாட்டேன்.

நீங்கள்

கிடைக்கலாம்.

உங்கள் சிலுவையை

என் பெயரில் தாங்குகிறேன்.

என் சிலுவையை

உங்கள் பெயரில் தாங்குங்கள்.

9.

The terraces wear attires

on special occasions.

Covered by whatever fabrics

As clothing  Adam and Eve 

They invariably look absurd 

and obscene 

விசேச வைபவங்களில்

ஆடையுடுத்திக் கொள்கின்றன

மொட்டைமாடிகள்.

எதனால் போர்த்தினாலும்—

ஆதாம் ஏவாளுக்கு

டிரஸ் போட்டதுபோல்

அபத்தமாய்

அசிங்கமாய்

மாறிவிடுகிறது.

10.

Terrace

Lap sans legs

மொட்டைமாடி—

காலில்லா

மடி.