JEYANTHAN JESUDOSS (NOVA NADHI)

A POEM BY 

JEYANTHAN JESUDOSS 

(NOVA NADHI)

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

PROSPERITY  PRIME ; PRISTINE

From fights which I could have easily won

I exited as the one defeated

Just my peace accompanied me.

I had answers

Yet some queries I sent away

empty handed.

Seeing stain glittering in the name seen on screen

I placed my mobile upside down

The room became mine once again.

Someone was continuously tapping outside

That not opening is also a solid response

I had learnt.

Those who wrongly understood as wrong

I was not proving it right

Let their wrong ‘Me’

remain with them; let it be

For correcting the waves

I was standing on the shores

Only later on I understood

That giving advice to the waves

Is not the job of feather.

The stones thrown at me

I never threw back

Some of them I had left there itself

As Memorial Stones

and moved on.

Just because I talk gently

It doesn’t mean that 

my sword has grown blunt.

For those who think that I have 

nothing

know  not

That I have prosperity prime; pristine

shown to none

which I have kept  under lock within .

ஆகச் சிறந்த செல்வம் 

வென்றிருக்கக்கூடிய

சண்டைகளிலிருந்து

தோற்றவனைப்போல் வெளியேறினேன்

என் அமைதி மட்டும்

என்னுடன் வந்தது 

என்னிடம் பதில்கள் இருந்தன

எனினும் சில கேள்வி களை

வெறுங்கையுடன் 

திருப்பி அனுப்பி னேன் 

திரையில் தெரிந்த பெயரில்

கறை பிரகாசித்தது கண்டு

கைபேசியைக் கவிழ்த்து வைத்தேன்

அறை மீண்டும் எனதாகிவிட்டது

தொடர்ந்து யாரோ வெளியே

தட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்

திறக்காமல் இருப்பதும்

சிறந்த பதில்தான் என்பதை

கற்றுக்கொண்டேன்

பிழையெனப் புரிந்துகொண்டவர்களிடம்

சரியென நிரூபித்துக்கொண்டிருக்கவில்லை

அவர்களுடைய தவறான நான்

அவர்களிடமே இருக்கட்டும்

கடலைச் சரிசெய்ய

கரையில் நின்றுகொண்டிருந்தேன்

பிறகுதான் புரிந்தது

அலைகளுக்கு 

அறிவுரை சொல்லுவது

இறகின் வேலை அல்லவென்று

என் மீது எறியப்பட்ட

கற்கள் எதையும்

திருப்பி எறியவில்லை

சிலவற்றை நடுகற்களாக

அங்கேயே விட்டுவிட்டு நடந்தேன்

மென்மையாகப் பேசுவதால்

என் வாளின் தன்மை

மழுங்கிவிட்டதாகப் பொருளில்லை

என்னிடம் எதுவும் இல்லையென்று

நினைப்பவர்களுக்குத் தெரியாது

யாருக்கும் காட்டாத

ஒரு பெருஞ்செல்வத்தை

எனக்குள் பூட்டி வைத்திருப்பது

ஜெயந்தன் ஜேசுதாஸ்