A POEM BY
MA.KALIDAS
Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
The river flowing towards my dunes must be you
In the alchemy of many a day’s absence
You would easily dissolve it
Erase the trails
Till it gets into a different shape
You would keep rolling it on and on
The hurdles confronting
you would dump ashore desiccated
Mocking at the leaping baby fishes
You would show them to the stork’s beak
my image bending down and drinking
you would inhale and turn into nothing
with my sand mound float and wander
like a withered leaf
your escapades casting a spell on me
I lie inert
not throwing open the floodgates
of your fountainhead.
என் மணல்மேட்டை நோக்கி
ஓடிவரும் நதி
நீயாகத் தான் இருக்க வேண்டும்.
நாள் கணக்கில்
காணாமல் போயிருந்த ரசவாதத்தில்
எளிதில் கரைத்து விடுவாய்
சுவடுகளை அழித்து விடுவாய்.
வேறொரு உருக் கொள்ளும் வரை
உருட்டிக் கொண்டே செல்வாய்.
எதிர்படும் தடைகளை
ஈரமே இல்லாமல் கரையொதுக்குவாய்.
துள்ளும் மீன் குஞ்சுகளைப் பரிகசித்து
நாரையின் அலகுக்குக் காட்டிப் கொடுப்பாய்.
குனிந்து பருகும் என் பிம்பத்தை
உள்ளிழுத்து ஒன்றுமில்லாமல் செய்வாய்.
சருகைப் போல
என் மணல்மேடு மிதந்து திரிய
நீ செய்யும் சாகசத்தில் மயங்கி
உன் ஊற்றுக்கண்ணைத் திறக்க
உணர்வற்றுக் கிடக்கிறேன் நானும்.
