MADHUSUDHAN SUKUMARAN

 A POEM BY

MADHUSUDHAN SUKUMARAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

I am an animal

The identity of my being

Is not lost

the flesh charred and burnt

by the Forest Fire

is not what I require

nor am I a species

feeding on the leftovers.

Smelling blood

And tearing flesh

In uncompromising hunt

Is what I am used to

Throbbing nerves

Trembling and turning still

Gives me intense thrill.

I am an artist-par-excellence

Who enjoys the sound of death

Asmusic divine.

With the primordial flame of my hunger

raging

leaving the jungle

I entered the city

Thousands of animals there

With the striking resemblance of my bloody venom

Thousands of animals there

Everywhere.

நானொரு மிருகம்.

என் இருப்பின் அடையாளம்

தொலைந்து போகவில்லை.

காட்டுத்தீ பொசுக்கிய

கருகிய மாமிசமல்ல என் தேவை.

மிஞ்சியது போதுமென ஏற்கும்

எச்சில் மிருகமுமல்ல நான்.

சமரசமற்ற வேட்டையில்

குருதி முகர்ந்து

நகங்கள் பதித்து

தசை கிழிக்கும் பழக்கம் எனக்கு.

துடிக்கும் நரம்புகள்

நடுங்கி அடங்குவது

நிரம்பப் பிடிக்கும்

மரணத்தின் ஓசையை

இசையென ரசிக்கும்

மகாக்கலைஞன் நான்.

என் பசியின் ஆதி தழல்

கனன்றெரிய

வனம் நீங்கி நகர் புகுந்தேன்

என் குரூரம் கொப்பளிக்கும்

அதே சாயலில் ஆயிரம் மிருகங்கள்.

*****

மதுசூதன் சுகுமாரன்