A POEM BY
UDUMALAI KALIDAS
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
THE HEARTPECKER
The key of my secret casket I had entrusted with the Teacup of your house
The pages of my personal diary I have given shelter in your kitchen cupboard
Even the password of my too painful codes
Remained as bars inside the cage of the lovebirds you reared.
It was at the instant when the banks of our pond of love broke
That i came to know
That all the codes and symbols of my confidentialities, closets, sorrows have been dumped into the Dobermann shed of your house
Now, see here - my tongue caught in the hands of some
word-devouring Octopus,
wanting to converse with thee;
Pecking at it, making it bleed all the way
A Heartpecker takes it away
மனங்கொத்திப் பறவை
என் இரகசியப்பெட்டியின் திறவுகோலை உன்வீட்டு தேநீர்க் கோப்பையிடம்தான் ஒப்புக் கொடுத்திருந்தேன்...
என் அந்தரங்க நாட்குறிப்பின் பக்கங்களை உன் சமையலறை அலமாரியில்தான் அடைக்கலம் கொடுத்திருந்தேன்...
என் வலிமிகுந்த வருத்தக் குறியீடுகளின்
கடவுச்சொல்லும்கூட
நீ வளர்த்த லவ்ஃபேர்ட்ஸின் கூட்டுக்குள்தான் கம்பிகளாயிருந்தது என்றுதான் எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்...
நம் நேசக்குளத்தின் கரையுடைந்த தருணத்தில்தான் எனக்குத் தெரிந்தது;
என் அந்தரங்கங்கள், என் இரகசியங்கள்,என் வருத்தத்தின் வலிக்குறியீடுகள் யாவும் உன் வீட்டு டாபர்மேனின் கொட்டடியில் கொட்டப்பட்டிருந்ததை...
இதோ இப்போது பார்; ஏதோவொரு சொல்தின்னும் ஆக்டோபஸின் கரங்களில் சிக்கிக் கொண்டு உன்னோடு உரையாட விரும்பும் என்நாவை; குருதி வடிய கொத்திப்போகிறது
ஒரு மனங்கொத்திப் பறவை.
- *இனியவன்காளிதாஸ்*
