MARIMUTHU SIVAKUMAR

 A POEM BY

MARIMUTHU SIVAKUMAR

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THE LAND WHERE DEMONS WANDER….

Gathering my friends I get ready

to meet the demons.

I fill my heart with hopes excessive

My friend touches Viboothi

Holy thread

Cross

Quran

and several more things sacred

and places his palm over his eyes

reverentially.

I

by way of testing my courage within

began writing a poem

With the caption

‘THE LAND WHERE DEMONS WANDER….’.

The poem writhed and leapt

as if it had drunk the demons’ blood.

It grew in its own way

turning insane it outperformed the demon

Bringing my poem under leash

I sit at the round table

to have a dialogue with the demons.

The knots of today I untie one by one

From them

spread out

Price –rise of essential commodities

Fuel scarcity

Pending salary

Dearth in dollars

So on and so forth

The chieftain-demon

with form gigantic

eyes bulging

wailed thunderously

driving everything

away from its ears.

The lines of poems I have in abundance

I scatter all over the space

The demon turned into ashes

by my raging poem of anguish.

பேய்கள் உலாவும் நாடு.

பேய்களை சந்திப்பதற்காக

தோழர்களுடன் ஆயத்தமாகிறேன்.

மனதிற்குள் அளவுக்கதிக நம்பிக்கையினை செதுக்கிக்கொள்கிறேன்.

சக நண்பன்

பையிலிருந்த

விபூதி

பிரித்நூல்

சிலுவை

குர்ஆன்

என பல புனிதங்களை தொட்டு கண்களில் ஒட்டிக்கொள்கிறான்.

நான் என்னுள் தைரியத்தை பரிசோதனை செய்வதாக

பேய்கள் உலாவும் நாடு எனும் தலைப்பில் கவிதையொன்றை எழுத தொடங்கினேன்,

கவிதை−பேய்களின் ராட்சதம் குடித்தாற்போல் திமிறியது.

கவிதை− தன் இஸ்டப்படி விரிந்தது.

கவிதை−பித்தாகி பேயை மிஞ்சிட்டது.

என் கவிதையினை கட்டுப்படுத்தி பேய்களுடன் பேசுவதற்கு வட்டமேசையில் அமர்கிறேன்.

சமகால வேதனை முடிச்சுக்களை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்த்து விடுகிறேன்

அதிலிருந்து

அத்தியாவசிய பொருட்களின் விலையேற்றம்

எரிபொருட்களுக்கான தட்டுபாடு

சம்பள நிலுவை

டொலர் பற்றாக்குறை

என அனைத்தும் விரிந்தது...

கட்டுமஸ்த்தான உருவத்தால்

விழி பிதுங்கி இருந்த தலைமை பேய்

யாதையும் தன் செவிகளுக்குள் புகாதபடி

கதறியது.

மிகுதியாய்

என்னிடமிருந்த பாடல் வரிகளை

அவ்வெளியெங்கும் விசுறுகிறேன்.

பேய்

என் வேதனை கவியால் பொசுங்கி தீர்ந்தது.

~~~~

மாரிமுத்து சிவகுமார்.

G.P.ELANGOVAN

 A POEM BY

G.P.ELANGOVAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

I am observing the Sea

and also the Land beyond

By way of comforting the waves

that keep tumbling down

as a child learning to walk

I stepped on the sea

Strolling for a while

trailing along the boat learning to swim

deep into the grand sea

where waves cease to be

I have arrived at midsea.

Rushing

to reach home before dark

unseen by my wife

and children

I returned to the shore

well before

the waves.

நான் கடலைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன் கடல்தாண்டிய நிலத்தையும்

பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்

நடைபயிலும் குழந்தையைப்போல்

தடுமாறிவிழுகிற அலைகளுக்கு

ஆறுதலாக

சற்றுநேரம் கடலில் நடந்தேன்

அலையேதும் இல்லாத அப்பெருங்கடலின் ஆழத்தில்

நீந்திப்பழகும் படகின்வழியில்

நடுக்கடலுக்கே சென்றுவிட்டேன்

மனைவிக்குத் தெரியாமல்

குழந்தைகளுக்குத் தெரியாமல்

இருளுக்கு முன்பாக

வீடுதிரும்ப வேண்டிய அவசரத்தில்

அலைகளுக்கு முன்பாகவே

கரைதிரும்பி விட்டேன்.

PAARVAIATTRAVAN

 A POEM BY

PAARVAIATTRAVAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

Toiling hard throughout the day

Contemplating all through the night

Focussing

Channelizing thoughts without digressing

Choosing words

Painting in colours myriad

thoughts flooding

I would send her

a poem so unique.....

The very next instant

She would send me one

which

Whitman, Shelley,

Kamban, Ilango

Manushyaputhran Yavaniika Sriram

Perundevi including

Poets the world over

in unison

can’t hope to pen

“What does this mean?”

பகலெல்லாம் பாடுபட்டு

இரவெல்லாம் யோசித்து

மனதை ஒருமுகப்படுத்தி

சிந்தனையை சீராக செலுத்தி

வார்த்தைகளைத் தேர்ந்தெடுத்து

எண்ணங்களை வண்ணமாக்கி

அற்புத கவிதை ஒன்றை

அவளுக்கு அனுப்பிடுவேன்...

விட்மனும் செல்லியும்

கம்பனும் இளங்கோவும்

மனுஷ்யபுத்திரனும் யவனிகா ஸ்ரீராமும்

பெருந்தேவி உட்பட பெருந்திரளான கவிஞர்கள் என

தமிழ்நாட்டு கவிஞர்கள் முதல்

தரணியிலுள்ள கவிஞர்களெல்லாம்

இணைந்து புனைந்தாலும்

இயற்ற இயலா கவிதையொன்றை

அடுத்த நொடியே

எனக்கு அனுப்பிடுவாள்...

"இதற்கு என்ன அர்த்தம்?"

_ பார்வையற்றவன்

RIYAS QURANA

 A POEM BY

RIYAS QURANA

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THE SNAKE RESIDING IN THE JUNGLE

Your silence is a gargantuan forest

There as a lamb gone astray

I am wandering all over

As far as my heart could reach

no word comes into view

With hunger unbearable

when I go near and place my mouth

grass-clusters vanish

When they see me

the rivers turn silent and frozen

Without words

how did you make a forest evolve

That which lies inside its silence

is not at all quiet in essence

Something monstrous

Devoid of mercy

Devoid of benevolence

Something monstrously cruel

The boundaries of the massive jungle

called Silence

are infinite

Its abyss beyond the scope of hanging

Searching for finding the way

and growing weary

when I stand there lost and forlorn

Shaking

the trees began crashing one by one

Just a few minutes would have gone

Destroying the jungle

out of you came a Word

Then, one after another

Turning into raindrops

they began drenching..

The rain went on till dawn.

Taking turns we drank words

to our hearts’ content.

Eventually you said

that my silence is snake-like

As snake dwelling in the jungle

I mingled

both our silences.

காட்டில் வசிக்கும் பாம்பு

உன் மௌனம் பெருங்காடு

அங்கு வழிதப்பிய

ஒரு ஆட்டுக் குட்டியைப்போல

அலைந்து திரிகிறேன்.

மனதிற்கு எட்டிய துாரத்தில்

ஒரு சொல்லையும் காணவில்லை

தாளாத பசியோடு

அருகில் சென்று வாய் வைக்கையில்

புற்கள் மறைந்து விடுகின்றன

என்னை கண்டதும்

ஆறுகள் சப்தமற்று உறைந்துவிடுகின்றன

சொற்களே இல்லாமல்

ஒரு காட்டை எப்படி

வளர்த்தெடுத்தாய்

அந்த மௌனத்திற்குள் இருப்பது

அமைதியே அல்ல.

மிகப் பெரும் பயங்கரம்

கருணையில்லை

இரக்கமில்லை

நினைவுகளை நடுங்கச் செய்யும்

கொடுமையான பயங்கரம்

மௌனம் என்ற பெருங்காட்டின்

எல்லைகள் வரையறுக்கப்படாதவை

அதன் ஆழம் தொங்கலற்றவை

வழிதேடி அலைந்து

சோர்வுற்று திகைத்து நிற்கையில்

சடசடத்து ஒவ்வொருமரமாக

விழத்தொடங்கின.

சில நிமிடங்களே ஆகியிருக்கும்

காட்டை அழித்துவிட்டு

உன்னிடமிருந்து வெளிவந்தது

முதலாவது சொல்.

பின், ஒன்றன்பின் ஒன்றாக

மழைத்துளிகளாகி சரசரவென்று

நனைக்கத் தொடங்கின

விடியும் வரை ஓயாத மழை அது.

சொற்களை மாறி மாறி பருகினோம்

கடைசியாக சொன்னாய்,

எனது மௌனம் பாம்பு போன்றது என.

காட்டில் வசிக்கும் பாம்பு என

இருவரின் மௌனத்தையும்

இணைத்து வைத்தேன்.

Riyas Qurana

M.D.MUTHUKUMARASWAMY

TWO POEMS BY

M.D.MUTHUKUMARASWAMY

Translated into English by Latha Ramakrishnan

(*With corrections by the Poet duly incorporated)

(1)

Straight ahead

the sanctum-sanctorum of God

At the backside

a space completely void

There on the left

dining hall for pilgrims

On the right

wave-lashing sea

A map for all

_ the temple mandap

For me too

He mutters to himself

Etched in the memory are nameless faces

shrunk in scorching heat

with scars like dried grass

_ What to make of it ?

In the cloth bag lying beside

some more attires ,

tiny containers of homeopathy medicine,

a paltry sum

Who have placed them here

so neatly

Weren’t they very much here

when he was fast asleep

Why aren’t they now?

With weak muscles

when his hands and legs tremble

on his palm

as henna smeared by someone unknown

twilight in tinge crimson

M.D.Muthukumaraswamy

நேராகச் சென்றால்

தெய்வத்தின் சந்நிதி

பின்னால் சென்றால்

அத்துவான வெளி

இடது புறம் சென்றால்

அன்னதானசத்திரம்

யாத்ரீகர்களுக்கான ஓய்வறைகள்

வலதுபுறம் சென்றால்

அலையடிக்கும் கடல்

எல்லோருக்குமான வரைபடம்தான்

கோவில்மண்டபம்

எனக்கும் என முணுமுணுத்துக்கொண்டார்

பெயர்களற்ற நினைவிலுள்ள முகங்கள்

அவற்றில் வெயிலுக்கு

காய்ந்து போன அருகம்புல்

தழும்புகள் - என்ன செய்ய?

அருகிலிருந்த துணிப்பையில்

மாற்றுத்துணிகளும் ஹோமியோபதி

மருந்து குப்பிகளும் சொற்ப பணமும்

யார் இவ்வளவு நேர்த்தியாக வைத்தார்கள்

அவர்கள் அவர்

அசந்து தூங்கும்போது இங்கேதானே

இருந்தார்கள் இப்போது ஏனில்லை

தளர்ந்த தசைகளினால் கை கால்

நடுங்குகையில் அவர் உள்ளங்கையில்

யாரோ இழுவிய மருதாணி சிவப்பு போல

அஸ்தமனத்தின் செவ்வொளி

..M.D.MUTHUKUMARASWAMY

(2)

On a summer noon

when clarity and precision came perfectly

like the resonance of Veena strung and tuned

by the flicking finger

felt like calculating the age of mother

if she were to be alive now

but when there is nothing as self

how would the wheel sans teeth

count?

Which navel would it touch

and wade through a long passage

arriving at this void of palm

crossing the faraway distance

When the finger-tip once again

flicks the string of Veena

the resonance born

is mother

I am here

Mother Son Veena

always

ageing split second

சுண்டி சரிபார்த்த

அம்மாவின்

வீணையின் சுருதி போல

தெளிவு கூடி வந்த

கோடை மதியத்தில்

அம்மா இப்போதிருந்திருந்தால்

என்ன வயதாகியிருக்கும்

எனக் கணக்கிடத் தோன்றியது ஆனால்

நான் என்று ஏதுமில்லை

எனும்போது அம்மாவின்

வயதை எப்படி எந்த பற்பிடிப்புமற்ற

சக்கரம் கணக்கிடும்?

எந்த உந்திச்சுழி தொட்டு

நெடு வழி தாண்டி

இந்த உள்ளங்கை வெறுமைக்கு

வந்து சேரும் தொலை தூரம்

மீண்டும் வீணையின் தந்தியை

விரல் நுனி

தீண்டும் நொடியில்

பிறக்கும் ரீங்காரம்

அம்மா இதோ நான்

அம்மாவும் பிள்ளையும் வீணையும்

எப்போதும்

அரை நொடி வயதில்

M.D.முத்துகுமாரஸ்வாமி