A POEM BY
MISBAH UL HAQ
the melting of the cosmic rhythm
Does your touch feel not Heat abstract
hardened as muddy dust
spread all over each and everything.
For being alone and aloneness
I nurture my own forest.
To hide in it
you have made way for the secret river.
Words not spoken, not to be uttered
being swallowed
a tree sprouts.
There prevails the darkness shrouded by leaves.
The darkness setting the tone of the
cosmic rhythm
Your and mine secret tears
could spring into a river…
On the river bank
the dew drop dissolving
the dust might disappear.
Misbah Ul Haq
பிரபஞ்ச சுருதியின் லயம் குழைவதை
உணர்வதில்லையா உன் ஞானம்..
அரூப உஷ்ணம் புழுதிபோல் கெட்டி,
ஒவ்வொன்றிலும் படர்ந்திருப்பதை உணர்வதில்லையா
உன் ஸ்பரிசம்..
தனித்திருத்தலுக்கும், தனிமைக்கும்
எனக்கென தனித்த வனம் வளர்க்கிறேன்..
அதற்குள்ளே மறைந்துக் கொள்ளும்படி
ரகசிய நதியை வழிவிட்டிருக்கிறாய்..
பேசிக்கொள்ளாத, பேசக்கூடத வார்த்தைகள்
விழுங்க விழுங்க ஒரு மரம் தளிர்விடுகிறது..
இலைகளால் மூடிய இருள் இருக்கிறது..
பிரபஞ்ச சுருதியின் இயல்பை தொடக்கி வைக்கும் இருள்..
உனதும் எனதும் ரகசிய கண்ணீர்
நதியாக ஊற்றெடுக்கலாம்...
நதியின் கரையில் பனித்துளி புழுதியை கரைத்துவிடலாம்..
No comments:
Post a Comment