KALA PUVAN

A POEM BY

KALA PUVAN

Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

DARKNESS

Darkness, the other side of Light lies widespread

as book unwritten.

For the poem that the pen of heavy silence is to write

The blowing wind stands as witness

For penning the sorrows and sufferings of Life

and the ensuing pain and anguish

Teary pillows offer writing pads.

Thick brushes are in readiness to paint pictures

The painting brush and the hero come hurrying

to find place in the writings of books

Nights with sparrows huddling inside the nests

stand shrouded in snow.

The vanished shadows of the all too tall trees

blending with the dark watch amused.

Stars a few here and there

winking in the New Moon sky

and so wander floating.

For writing tragic epics candles

give minimal light.

Though long tales the tragic ones

shrink into short stories

in the dark.

In the harems of royal palaces

even in light-filled nights

No tale of tears is being penned by

Queens.

The tales some servant maids tell

are shared in the daylight.

In the dark of night tales of tears alone

have the power to turn into epics.

Those tales torn hailed as flowers forever

are but tales written during heavy nights

in the pages of History.

Amen.

இருட்டு

வெளிச்சத்தின் மறுபக்கமான இருட்டு எழுதப்படாத புத்தகம் போல்

விரிந்து கிடக்கிறது

கனத்த மெளனத்தின் எழுதுகோல் இருட்டில் எழுதப் போகும் கவிதைக்கு

வீசும் காற்று சாட்சியாக நிற்கிறது

வாழ்கையின் பாடுகளையும் ,வலிகளையும்

வேதனைகளையும் எழுத

கண்ணீர் தலையணைகள் ஏடெடுத்து கொடுக்கின்றன.

கனமான தூரிகை படங்களை வரைய தயாராகவே இருக்கின்றது

காரிகையும் .கதாநாயகனும் புத்தகங்களின் எழுத்தில் இடம் பிடிக்க

முந்தி வருகின்றனர்

ஊர்க்குருவிகள் கூடுகளடைந்த இரவுகள்

பனிபோர்த்திக் கொண்டு நிற்கின்றன

நெடிதுயரந்த மரங்களின் காணாமல் போன நிழல்கள்

இருளுக்குள் கலந்து வேடிக்கை பார்க்கின்றன.

விண்மீன்கள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக

கண்சிமிட்டிக் கொண்டு அமாவாசை வானத்தில்

மிதந்து திரிகின்றன

கண்ணீர் காவியங்களை எழுத, மெழுகுவர்த்திகள்

குறைந்த வெளிச்சத்தையே கொடுக்கின்றன

நெடுங்கதையானாலும் சிறு கதையாகவே ,

கண்ணீர்க் கதைகள் இருளில் சுருங்கி விடுகின்றன

அரண்மனையின் அந்தப் புரங்களில் வெளிச்ச இரவுகளிலும்

எந்த கண்ணீர் கதைகளும் ராணிகளால்

எழுதப்படுவதில்லை

சேடிகள் சிலர் சொல்லும் கதைகளே பகல் வெளிச்சத்தில்

பரிமாறிக்கொள்ளப்படுகின்றன

இரவின் இருட்டுகளில் கண்ணீர் கதைகளே காவியமாகும்

சக்தி கொண்டிருக்கின்றன

வாடா மலர்கள் என

வாடிய கதைகள்

சரித்திரங்களின் ஏடுகளில் கனத்த இரவுகளில்

எழுதப்பட்டவையே ...

ஆமென்

கலா புவன்