LARK BHASKARAN

 A POEM BY

LARK BHASKARAN

Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)

THAT WHICH REMAINS….

In deep sleep I am all alone

I move out of violence

In Nature’s space

not much is occupied by the human body

Body is but a delusion

I try to remain all by myself

While in crowd

I move a little backward

and eye myself amused

Aloneness unconscious

I presume

Being with none is the

Basis of Life.

When I be God

I would evaluate a lot

In the sixth sense

there remained

just the void.

Laark Bhaskkaran

மிச்சம்

-------------

ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்

தனியாக இருக்கிறேன்

வன்முறையிலிருந்து

வெளியேறுகிறேன்

இயற்கையின் இடத்தில்

உடல் அதிக அளவு எடுத்துக்கொள்ளவில்லை

உடல் என்பது ஒரு

மயக்கம்

தனியாகவே இருக்க முயற்சிக்கிறேன்

கூட்டத்திலிருக்கும் போது பின்வாங்கி

என்னை வேடிக்கைப் பார்க்கிறேன்

தன்னிச்சையான தனிமையை

ஊகிக்கிறேன்

யாருடனும் இல்லாதது எளிமையான

வாழ்வின் அடிப்படை

நான் கடவுளாகி இருக்கும் போது

நிறைய விஷயங்களை மதிப்பிடுவேன்

ஆறாவது அர்த்தத்தில்

வெற்றிடம் தான் மிஞ்சியது

-லார்க் பாஸ்கரன்-