A POEM BY
SHANMUGAM SUBRAMANIAM
A day of mine
on returning home
has become the coin
lost by someone unknown
lying in the heap of dust
at the roadside
drawing the attention of none
in the power-cut that takes place
while listening to Music
the loss suffered by the musical strains
once the power is restored
one more ‘being together’.
with the four wall of the room.
In today’s absence of the star
that was closely watched the night before
Just as the radiance of the adjacent star
spreading
Another day so might dawn.
When getting up and going to drink water
In five steps
wondering why I got up
While washing the hand
The way the tongue craves for water
What else to do except laughing at it
The lines of the pages
of a year’s diary
which I thought of writing
but left the lines
untouched by the tip of my pen –
_ Alas, how so futile it is
to think of them now....
வீதியோரம் புழுதிக் குவியலில்
ஒருவரது கவனத்தையும் பெறாது கிடக்கும்
யாரோ தவறவிட்ட நாணயமாகிவிட்டது
வீடுதிரும்புகையில் எஞ்சும்
என் நாள்
இசை கேட்கையில் ஏற்பட்ட மின்தடையில்
துண்டிக்கப்பட்ட இன்னிசையிழைகள்
மின்சாரம் திரும்பிய பின்னர்
உணரும் இழப்பில்
அறையின் சுவர்கள் நான்குடன்
இன்னுமோர் உடனிருத்தல்
நேற்று உன்னித்த வான்புள்ளியில்
இன்று அத்தாரகையின்மையில்
அடுத்துள்ள தாரகையின் ஒளிமினுக்கம்
பரவுவது போலும்
இன்னொரு நாள் வாய்க்கலாம்
நீரருந்த எழுந்து சென்றதும்
ஐந்து அடியில் எதற்காக எழுந்தேனென யோசித்து
கையை கழுவும் போது
நா நீரை வேட்கையுறுதலை
நகைப்பதன்றி என்ன செய்வதோ
எழுதலாம் என்றிருந்த
ஒருவருடத்திய நாட்குறிப்பின்
எழுதுகோல் நுனி தீண்டாத பக்கங்களின் கோடுகளையெல்லாம்
இப்போது எண்ணி பயனென்ன?
- எஸ். சண்முகம்
