POEM(S) BY
PAALAIVANA LANTHER
Rendered in English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
Dashing against the floor
And turning smithereens
It spread all over the room
As abandoned children
The doll sans hand was sought by
Another hand abandoned.
*
For those who
tie a noose with Jute rope
In a thick branch of the Pine Tree
And pushing away the bamboo basket
that was holding the legs
Leaving the body dead and gone
as a lantern swaying in the wind
there is an exclusive song..
One half of it the koel and the rest of it
The lips of the hanging man
would sing. Listen.
*
She who calls during nights
the god with hands extended on both sides
Or the son of God
Prays that solace be offered to all her sorrows
In the form of a kiss.
He refuses to promise.
She leaves him not; insists.
*
Those who brew alcohol
are heartless, said they spinning tale.
Till I began gulping it
I didn’t believe.
But, as I went on drinking.
I began to believe
I felt hesitant to believe it all by myself.
When I asked another also to believe it
He refused.
I tore off the chest of the one
Brewing that spirit.
Probing inside I said no heart there.
“Hear - No heart here.”
He began to believe.
With the smell of flesh
Alcohol was all fragrant.
You do believe – Don’t you?
*
Dark so very dark night
Rain so very soft aand so vewry rainy
So very means
striving to reach the spider web
woven by saliva
inside the ligament surrounded by tissues
The spider eye
Sees through Medulla
*
At the instant when a name pierces through
the bones bent and performs
the figure of a cat.
The cat leaps from one parapet wall to another
Cat’s legs all over the body
Cat’s furs here and there.
*
She calls the lLusts of the universe,
Curse.
She calls curses, desire.
Desire enters inside a light
and illuminates
the Holy Way.
Desire everything it tells and kills
Desire is The Radiance.
துர்சகுனத்து இரவில் மோதும் ஒளியின் முதற்சாயல்
**
உடைந்து தெறித்த பொம்மையின் கை
தரையில் மோதி
சுக்குநூறாக சிதறியபோது
கைவிடப்பட்ட பிள்ளைகளின் முகங்களென
அறைமுழுக்க பரவியது
கை அற்ற
பொம்மையை
நாடியது கைவிடப்பட்ட இன்னொரு கை.
**
பைன் மரத்தின் தடித்தகிளையொன்றில்
சணல் கயிற்றால் கழுத்தை சுருக்கிட்டு
கால்களைத் தாங்கிக்கொண்டிருந்த
மூங்கில் கூடையைத்தள்ளிவிட்டு
உடலை
காற்றிலாடும் லாந்தர் விளக்குபோல்
மாய்த்துக்கொள்பவர்களுக்கென பிரத்தியேகமாக
ஒரு பாடல் இருக்கிறது
அதன் ஒரு பாதியை
அந்தக்குயிலும்
மீதியை
தொங்குபவனின் உதடுகளும்
பாடும் கேள்.
**
கைகள் விரித்தபடி நிற்கும் கடவுளை
அல்லது
கடவுளின் மைந்தனை
இரவுகளில் அழைப்பவள்
தனது
எல்லா நிராசைகளுக்கும்
ஒரு முத்தத்தின் வடிவத்தில்
நிவாரணமளிக்குபடி இறைஞ்சுகிறாள்
அவர்
வாக்களிக்க மறுக்கிறார்
அவள் விடுவதாகயில்லை.
**
எரிசாராயம் காய்ச்சுபவர்களுக்கு
இதயம் இல்லையென கதை சொன்னார்கள்
எரிசாராயத்தை பருகத்தொடங்கும் வரை
அதை நம்பவில்லை
பருகப்பருக
பருகப்பருக
நம்பத்தொடங்கினேன்
தனித்து நம்பத்தயக்கமாக இருந்தது
இன்னொருவனையும் நம்புமாறு கேட்டதற்கு
அவன் நம்பமறுத்தான்
எரிசாராயம் காய்ச்சுபவனின் மார்பைக்கிழித்தேன்
கைகளால் துழாவி இதயம் இல்லையென்றேன்
“இதயம் இல்லை”
அவன் நம்பத்தொடங்னான்
மாம்ச வாசனையில்
எரிசாராயம் மணத்துக்கிடந்தது
நீங்கள் நம்புகிறீர்கள்தானே?
**
இரவென்றால் அத்தனை கரிய இரவு
மழையென்றால் அத்தனை நெகிழ்மழை
அத்தனையென்றால்
திசுக்கள் சூழந்துகிடக்கும் தசைநார்க்குள்
எச்சிலால் பின்னப்பட்ட
சிலந்திவலையை அடையும் முயற்சி
சிலந்தியின் கண்
மெடுல்லாவின் வழிக்காண்கிறது
ஒரு பெயர்
ஊடுருவும் நொடியில்
எலும்புகள் வளைந்து பூனையுருவை நிகழ்த்துகிறது
பூனை மதிலுக்கு மதில் தாவுகிறது
உடலெங்கும் பூனைக்கால்கள்
ஆங்காங்கே பூனைமயிர்கள்
பிரபஞ்சத்தின் காமங்களை
சாபம் என்கிறாள்
சாபங்களை ஆசையென்றழைக்கிறாள்
ஆசை
ஒளியொன்றில் நுழைந்து
பரிசுத்தப்பாதைக்கு ஒளிக்காட்டுகிறது
அத்தனைக்கும் ஆசைக்கொள்ளென கொல்கிறது
ஆசையே ஒளி.
No comments:
Post a Comment