A POEM BY
AKASA MOORTHY
Translated into English by Latha Ramakrishnan(*First Draft)
He who has moved over
to another place
gets accustomed to it little by little in the coming days.
Be it Darkness or Fog
_ As they keep dispersing
Everything of the new terrain
could be seen.
Each soil has a language of its own
In any land
there would be ongoing quest and search
for finding the true and the real.
For the man who knows
how to converse with the soil
the brushing breeze
burning Sun
tender sprout _
One and all land
is but his home ground.
வேறொரு ஊருக்கு இடம்பெயர்ந்தவன்
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பழக்கப்படுகிறான்.
இருளா பனி மூட்டமா
விலக விலகத்
துலங்கும்
புதிய ஊரின் அனைத்தும்.
மண்ணுக்கு ஒரு மொழியுண்டு.
எந்த மண்ணிலும் மெய்மைக்கான தேடல் உண்டு.
மண்ணோடு
உரசும் காற்றோடு
சுடும் வெயிலோடு
செந்தளிரோடு
பேசத் தெரிந்தவனுக்கு
யாதும் ஊரே.
ஆகாசமூர்த்தி
No comments:
Post a Comment